ANG PAGLILINGKOD SA MUNTING BAGAY AY PAGLILINGKOD SA DIYOS

 

PANIMULA: ANG BALDE, MOP, AT ANG LANGIT

Sa larawan, makikita natin ang isang babaeng nakaluhod, may apron, may guwantes, at may hawak na mop. Wala siyang mikropono. Wala siyang entablado. Wala siyang korona. Ang nasa tabi niya lang ay isang balde at isang sahig na kumikislap dahil sa kanyang pagod.  

At sa itaas ng larawan ay nakasulat: "Remember: Cleaning the Church is still Serving God."

Minsan, iniisip nating ang paglilingkod sa Diyos ay nasa pulpito lang. Nasa pagkanta lang. Nasa pangangaral lang. Nasa malaking proyekto lang.  

Pero sinasabi ng larawang ito at sinasabi ng Biblia: ang bawat maliit na gawang ginagawa para sa Kanya ay may halaga.  

Mateo 25:40: “At pagsagot ng Hari ay sasabihin sa kanila, Katotohanang sinasabi ko sa inyo, na yamang ginawa ninyo sa isa sa mga ito, na pinakahamak sa aking mga kapatid, ay sa akin ninyo ginawa.”

Ang nagmop ng sahig, nagpunas ng upuan, nag-ayos ng mga upuan, nagbuhat ng basura - hindi nakikita ng marami. Pero nakikita ng Diyos.  

BAHAGI 1: ANG DIYOS AY DIYOS NG KAUTUSAN AT KALINISAN

Bakit mahalaga ang malinis na Iglesia?  

Mula pa sa Lumang Tipan, ang Diyos ay nagbigay ng detalyadong tagubilin tungkol sa Tolda ng Kapulungan at sa Templo. Hindi ito basta bahay. Ito ay lugar na nakatalaga para sa Kanya.  

Exodo 25:8: “At igagawa nila ako ng isang santuario, upang ako'y makatahan sa gitna nila.”

Ang salitang "santuario" ay banal na lugar. At ang banal ay hiwalay. Malinis. Maayos.  

Noong itayo ni Solomon ang Templo, lahat ay detalyado: ang ginto, ang kahoy, ang kurtina. 1 Hari 6:38: “At nang ikalabing isang taon, sa buwan ng Bul, na siyang ikawalong buwan, ay nayari ang bahay sa lahat ng mga bahagi niyaon, at ayon sa lahat ng ayos niyaon.”

Bakit ganito ang Diyos? Dahil ang panlabas na kaayusan ay sumasalamin sa panloob na paggalang.  

Kapag nililinis natin ang Iglesia, sinasabi natin: "Panginoon, karapat-dapat Ka sa pinakamainam. Karapat-dapat Ka sa isang lugar na maayos para sa Iyong bayan."  

At hindi lang pisikal na dumi ang inaalis. Ang malinis na lugar ay nag-aanyaya sa taong pumasok, umupo, makinig, at makatagpo ng Diyos nang walang abala.  

BAHAGI 2: ANG PUSO SA LIKOD NG MOP

Ang larawan ay hindi lang tungkol sa paglilinis. Ito ay tungkol sa puso ng naglilinis.  

Nakaluhod siya. Hindi nakatayong mayabang. Nakaluhod na may pagpapakumbaba.  

Nakangiti siya. Hindi nagrereklamo.  

May apron siya. Ibig sabihin, handa siyang madumihan para sa gawain.  

Ito ang puso ng isang alipin. At ito mismo ang puso ni Jesus.  

Filipos 2:7: “Kundi bagkus hinubad niya ito, at naganyong alipin, na nakitulad sa mga tao:”

Bago pa man Niya hugasan ang mga paa ng mga alagad sa Juan 13, ipinakita na Niya sa atin kung ano ang tunay na kadakilaan: ang maglingkod.  

Juan 13:14-15: “Kung ako nga, na Panginoon at Guro, ay naghugas ng inyong mga paa, kayo naman ay nararapat ding mangaghugasan ng mga paa ng isa't isa. Sapagka't kayo'y binigyan ko ng halimbawa, upang gawin naman ninyo ayon sa ginawa ko sa inyo.”

Ang naglilinis ng Iglesia ay ginagaya si Jesus. Siya ay yumukod. Siya ay naglingkod.  

Kaya kapag hawak mo ang mop, hindi ka "tagalinis" lang. Ikaw ay sumusunod sa yapak ng Panginoon.  

BAHAGI 3: WALANG MALIIT NA GAWAIN SA KAHARIAN NG DIYOS

Sa mata ng tao, may "mataas" at "mababang" gawain sa iglesia.  

Mataas: mangangaral, worship leader, pastor.  

Mababa: tagalinis, tagabantay ng parking, taga-ayos ng upuan.  

Pero sa mata ng Diyos, walang ganoon.  

1 Corinto 12:22-23: “Bagkus ang mga tila lalong mahihinang bahagi ng katawan, ay siya naming lalong kailangan: At yaong mga bahagi ng katawan na inaakala nating hindi kagalang-galang, ay siya naming pinagkalooban ng lalong malaking kapurihan;”

Ang katawan ni Cristo ay may kamay, may paa, may mata, may tenga. Kung lahat ay mata, paano makakarinig?  

Kung lahat ay mangangaral, sino ang maglilinis pagkatapos ng gawain?  

Kung lahat ay nasa entablado, sino ang maghahanda ng lugar para sa mga taong makikinig?  

Ang babae sa larawan ay maaaring hindi kilala ng buong kongregasyon. Pero kung hindi siya naglinis, marumi ang uupuan ng pamilya sa Linggo. Marumi ang tatapakan ng mga bata sa Sunday School.  

Ang kanyang "tagong" paglilingkod ay nagiging daan para ang iba ay makasamba nang maayos.  

Colosas 3:23: “Anomang inyong ginagawa, ay gawin ninyo sa buong puso, na gaya ng sa Panginoon, at hindi sa mga tao;”

Ang susi ay "gaya ng sa Panginoon". Hindi mo ginagawa para sa papuri ng tao. Ginagawa mo para sa Kanya. At kapag para sa Kanya, lahat ng gawa ay dakila.  

BAHAGI 4: ANG GANTIMPALA NG TAPAT SA KAKAUNTI

Marahil nagtataka ang naglilinis: "May nakakakita ba nito? May halaga ba ito?"  

Ang sagot ng Biblia ay oo.  

Lucas 16:10: “Ang tapat sa kakaunti, ay tapat din naman sa marami: at ang di tapat sa kakaunti, ay di rin naman tapat sa marami.”

Ang pagiging tapat sa pagwawalis ng sahig ay pagsasanay para sa pagiging tapat sa mas malaking bagay.  

Ang Diyos ay hindi tumitingin sa laki ng gawain. Tumitingin Siya sa katapatan ng puso.  

Mateo 25:21: “Sinabi sa kaniya ng kaniyang panginoon, Mabuting alipin at tapat: nagtapat ka sa kakaunting bagay, pamamahalain kita sa maraming bagay; pumasok ka sa kagalakan ng iyong panginoon.”

Isipin mo: isang araw, haharap tayo sa Panginoon. At maaaring sabihin Niya sa nagmop, sa nagpunas, sa nagbuhat ng basura: "Mabuting alipin at tapat."  

Ano pa bang mas hihigit na gantimpala doon?  

Kahit ngayon pa lang, may gantimpala na. Ang kapayapaan na alam mong ginagamit ka ng Diyos. Ang kagalakang nakikita mong kumportable ang mga tao dahil sa iyong pagod. Ang paglago ng karakter - kapakumbabaan, pagtitiis, pag-ibig.  

BAHAGI 5: ANG IGLESIA AY HINDI GUSALI, PERO ANG GUSALI AY MAHALAGA

Linawin natin: Ang Iglesia ay mga tao. Tayo ang katawan ni Cristo.  

Efeso 2:21-22: “Na sa kaniya'y ang buong gusali, na nakalapat na mabuti, ay lumalaki upang maging isang templong banal sa Panginoon; Na sa kaniya'y kayo naman ay kasamang itinayo sa tahanan ng Dios sa Espiritu.”

Pero habang tayo ay nagtitipon, kailangan natin ng lugar.  

At ang lugar na iyon ay dapat igalang.  

Hagai 1:4: “Panahon baga sa inyo na tumahan sa inyong mga bahay na may kisame, samantalang ang bahay na ito ay wasak?”

Pinagalitan ng Diyos ang Kanyang bayan noon dahil inuna nila ang kanilang mga bahay kaysa sa bahay ng Panginoon.  

Ngayon, hindi natin kailangang magtayo ng templong ginto. Pero tungkulin pa rin nating ingatan ang lugar kung saan tayo sumasamba, natututo, at nagkakaisa.  

Ang paglilinis ay isang paraan ng pagsasabi: "Ang bahay na ito ay para sa Panginoon. Hindi ito tambakan. Hindi ito basta hall. Ito ay banal."  

BAHAGI 6: ANG PINAKAMAHALAGANG DAHILAN KUNG BAKIT TAYO NAGLILINGKOD

Lahat ng nabanggit natin - kaayusan, halimbawa, katapatan - ay totoo.  

Pero may mas malalim pang dahilan kung bakit tayo naglilingkod.  

Naglingkod tayo hindi para "maging karapat-dapat" sa Diyos.  

Naglingkod tayo dahil una na Siyang naglingkod sa atin.  

At ang pinakadakilang paglilingkod na ginawa Niya ay sa Krus.  

Juan 3:16: “Sapagka't gayon na lamang ang pagsinta ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sumampalataya sa kaniya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.”

Ang Diyos ay banal. Tayo ay makasalanan. At ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan.  

Roma 6:23: “Sapagka't ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan; datapuwa't ang kaloob na walang bayad ng Dios ay buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus na Panginoon natin.”

Hindi natin kayang bayaran iyon sa pamamagitan ng paglilinis, pag-awit, o pagbibigay.  

Kaya gumawa ang Diyos ng paraan. Ipinadala Niya si Jesus.  

Isaias 53:5: “Nguni't siya'y nasugatan dahil sa ating mga pagsalangsang, siya'y nabugbog dahil sa ating mga kasamaan, ang parusa ng tungkol sa ating kapayapaan ay nasa kaniya; at sa pamamagitan ng kaniyang mga latay ay nagsigaling tayo.”

Sa krus, binayaran ni Jesus ang lahat ng ating kasalanan. Inilibing Siya. At nang ikatlong araw, binuhay Siya ng Diyos mula sa mga patay.  

1 Corinto 15:3-4: “Sapagka't ibinigay ko sa inyo una sa lahat, ang aking tinanggap din naman, na si Cristo ay namatay dahil sa ating mga kasalanan, ayon sa mga kasulatan; At siya'y inilibing; at siya'y muling binuhay nang ikatlong araw ayon sa mga kasulatan;”

ANG IMBITASYON: MANAMPALATAYA KA SA PANGINOONG JESUS PARA SA BUHAY NA WALANG HANGGAN.

Kaibigan, habang binabasa mo ito, marahil ikaw ay isa sa mga "naglilinis" - literal man o hindi. Ikaw ay naglilingkod. Pagod ka na. At nagtataka ka kung may halaga pa ba ito.  

Pero bago pa man tayo makapaglingkod, kailangan muna nating magkaroon ng buhay.  

Ang buhay na walang hanggan.  

At ang buhay na iyon ay matatagpuan lamang kay Jesus.  

Juan 5:24: “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ang dumirinig ng aking salita, at sumasampalataya sa kaniya na nagsugo sa akin, ay may buhay na walang hanggan, at hindi mapapasok sa paghatol, kundi lumipat na sa kabuhayan mula sa kamatayan.”

Juan 6:47: “Katotohanang, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ang sumasampalataya ay may buhay na walang hanggan.”

Juan 11:25-26: “Sinabi sa kaniya ni Jesus, Ako ang pagkabuhay na maguli, at ang kabuhayan: ang sumasampalataya sa akin, bagama't siya'y mamatay, gayon ma'y mabubuhay siya; At ang sinomang nabubuhay at sumasampalataya sa akin ay hindi mamamatay magpakailan man.”

Ano ang ibig sabihin ng "sumampalataya sa Panginoong Jesus"?  

Ibig sabihin ay magtiwala ka sa Kanya. Maniwala kang Siya ang Anak ng Diyos. Maniwala kang namatay Siya para sa iyong mga kasalanan at binuhay Siya muli. At tanggapin mo ang Kanyang kaloob - ang buhay na walang hanggan - bilang regalo.  

Hindi ito pinagtatrabahuhan. Hindi ito binibili ng mabubuting gawa.  

Efeso 2:8-9: “Sapagka't sa biyaya kayo'y nangaligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito'y hindi sa inyong sarili, ito'y kaloob ng Dios; Hindi sa pamamagitan ng mga gawa, upang ang sinoman ay huwag magmapuri.”

Kaya ngayon, inaanyayahan kita: Manampalataya ka sa Panginoong Jesus para sa buhay na walang hanggan.

Hindi mo kailangang linisin muna ang buhay mo bago lumapit sa Kanya. Lumapit ka sa Kanya, at lilinisin Niya ang buhay mo.  

Hindi mo kailangang maging "sapat" muna. Sapat na ang ginawa ni Jesus sa krus.  

Kapag sumampalataya ka, magkakaroon ka ng bagong buhay. At mula sa buhay na iyon, natural na dadaloy ang paglilingkod. Tulad ng babae sa larawan - hindi siya naglilinis para maligtas. Naglilinis siya dahil inibig na siya at niligtas na siya.  

BAHAGI 7: PAGKATAPOS MANAMPALATAYA - ANG BUHAY NG PAGLILINGKOD

Kapag may buhay na walang hanggan ka na kay Cristo, magbabago ang paningin mo sa paglilingkod.  

Hindi na ito "trabaho". Ito ay pasasalamat.  

Galacia 5:13: “Sapagka't kayo, mga kapatid, ay tinawag sa kalayaan; huwag lamang ninyong gawing pagkakataon ang kalayaan sa laman, kundi sa pamamagitan ng pagibig ay maglingkod kayo sa isa't isa.”

Ang naglilinis ng Iglesia ay nagsasabi: "Salamat, Panginoon, sa kaligtasang ibinigay Mo. Ito ang maiaalay ko sa Iyo ngayon."  

At ang Diyos ay nalulugod.  

Hebreo 6:10: “Sapagka't hindi malilimutan ng Dios ang inyong gawa at ang pagibig na inyong ipinakita sa kaniyang pangalan, sa inyong paglilingkod sa mga banal, at hanggang ngayo'y nagsisilingkod kayo.”

Hindi Niya malilimutan. Kahit ang pagpunas ng isang upuan. Kahit ang pagbuhat ng isang balde.  

Nakarehistro lahat iyon sa langit.  

PAGTATAPOS: ANG KISLAP SA SAHIG AY KISLAP DIN SA LANGIT

Balik tayo sa larawan.  

May mga sparkle sa sahig. Ibig sabihin, kumikislap ito dahil sa pagod at tapat na paglilinis.  

Ganyan din ang buhay ng mananampalataya na naglilingkod nang palihim.  

Maaaring hindi nakikita ng tao. Pero kumikislap ito sa langit.  

At darating ang araw na sabay-sabay tayong tatayo sa harap ng Panginoon.  

At doon, ibubunyag Niya ang lahat ng mga "tagong" paglilingkod.  

Mateo 6:4: “Upang ang iyong paglilimos ay malihim: at ang iyong Ama na nakakikita sa lihim ay gagantihin ka.”

Kaya sa iyo na may hawak na mop ngayon.  

Sa iyong nag-aayos ng upuan.  

Sa iyong nagwawalis pagkatapos ng lahat ng tao ay umuwi na.  

Tandaan: Ang paglilinis ng Iglesia ay paglilingkod pa rin sa Diyos.

At higit sa lahat, sa iyong nagbabasa nito:  Kung wala ka pa kay Cristo, huwag mo nang patagalin.  

Manampalataya ka sa Panginoong Jesus para sa buhay na walang hanggan.

Dahil Siya lang ang daan. Siya lang ang katotohanan. Siya lang ang buhay.  

Juan 14:6: “Sinabi sa kaniya ni Jesus, Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay: sinoman ay di makaparoroon sa Ama, kundi sa pamamagitan ko.”

At kapag nasa Kanya ka na, maglilingkod ka.  

Maaaring sa pulpito. Maaaring sa kusina. Maaaring sa sahig na may mop.  

Pero lahat ay para sa Kanya. At lahat ay mahalaga.  

Purihin ang Diyos para sa bawat tapat na alipin. Manatiling nakapokus sa biyaya. Huwag ninyong hayaang nakawin ng mga huwad na guro ang inyong karapatang mag-isip ng doktrina.

Binuong may tulong ng AI.

(Kung gusto ninyo ng karagdagang impormasyon, bisitahin ninyo kami. May pagtitipon kami sa Dahat, kada Linggo, kada 1:00-3:00 pm. Sana manampalataya kayo at kita-kita tayo.

Isang mahalagang paalala: ang mga blogs na ito ay personal kong opinyon at eksposisyon; hindi ito opisyal na pananaw ng Partido Christian Bible Church. Kung nais ninyong malaman ang kanilang opisyal na posisyun, magtanong kayo sa mga matanda ng simbahan. Ang Nieto Bible Page ay isang hiwalay na ministri mula sa PCBC at independiyente rito. Nakikipagtipon ako sa PCBC, pero may personal akong kumbiksiyon sa mga bagay. Bagama't miyembro (muli) ako ng teaching and ruling leadership ng PCBC, anumang mabasa ninyo rito ay hiwalay sa kanila. Anumang nasusulat ay aking pananagutan. 

Kung nakatulong sa inyo ang mga blogs na ito, mangyaring pasubscribe at pashare sa iba. Ibahagi natin at ikalat ang mga Salita ni Cristo at ang libreng biyaya ng Diyos sa lahat ng dakong Filipino ay lenggwahe. Salamat po.)

Download for free:

The Epistle of James https://faithalone.org/ebooks/santiago/

The Epistles of John https://faithalone.org/ebooks/ang-epistula-ni-juan-isang-maikling-komentaryo/