Nieto Bible Page

  Tatlong larawan, isang katotohanan: Hindi mo hawak ang oras, pero mananagot ka sa Diyos kung paano mo ito ginamit. 1. Ang Relo: Bawat “Tick” ay Hakbang Palapit sa Hukuman Tingnan mo ang antigong relo. Ginto. Maganda. Pero sa loob, gears na umiikot nang walang tigil. Tick. Tock. Tick. Tock. Yan ang buhay mo. Hindi mo naririnig, pero binibilang ka. Awit 90:12: “Kaya ituro mo sa amin na bilangin ang aming mga araw, upang kami ay magtamo ng pusong may karunungan.” Karunungan ang tawag ng Biblia sa taong marunong magbilang ng araw. Kasi ang mangmang, akala niya walang hanggan ang oras. Santiago 4:14: “Kayo na hindi nakaaalam kung ano ang mangyayari bukas. Ano ang inyong buhay? Kayo nga’y isang singaw na sa sandaling panahon ay lumilitaw, at pagkatapos ay naglalaho.” Singaw lang tayo. Sandali. Isang “tick” lang sa orasan ng Diyos. 2 Pedro 3:8: “Sa Panginoon ang isang araw ay tulad ng sanlibong taon, at ang sanlibong taon ay tulad ng isang araw.” Kailan ang huling “tock” mo? Hindi mo al...

  Tatlong larawan. Isang antigong relong hindi tumitigil. Isang kalendaryong nililipad ng hangin. Isang lalaking mag-isang naglalakad sa mahabang daan, papunta sa paglubog ng araw. Hindi mo kayang pigilan ang oras. Hindi mo kayang i-rewind ang araw. At hindi mo kayang iwasan ang dulo ng daan. 1. Ang Orasan ay Hindi Napapagod, Pero Ikaw, Oo Tick. Tock. Tick. Tock.   Kada segundo, may namamatay. Kada minuto, may nililibing. Kada oras, may humaharap sa Hukom. Awit 90:12: “Kaya ituro mo sa amin na bilangin ang aming mga araw, upang kami ay magtamo ng pusong may karunungan.” Pero hindi tayo marunong magbilang. Akala natin walang hanggan ang oras. “Bukas na ako magsisimba.” “Bukas na ako makikipag-ayos.” “Bukas na ako lalapit sa Diyos.” Santiago 4:14: “Kayo na hindi nakaaalam kung ano ang mangyayari bukas. Ano ang inyong buhay? Kayo nga’y isang singaw na sa sandaling panahon ay lumilitaw, at pagkatapos ay naglalaho.” Singaw. Hamog sa umaga. Sandali lang, wala na. Ang relo sa la...

  Tinalo ni David si Goliat, pero nadaig siya ng pagnanasa nang makita niya si Batsheba. Minsan ang pinakamalaking kalaban natin ay wala sa harap natin— nasa loob natin. 1. Kaya Mong Patumbahin si Goliat, Pero Talo Ka sa Silid Mo Isipin mo si David. Teenager. Pastol. Walang armor. Walang espada. Pero hinarap niya si Goliat na 9 talampakan, beterano sa giyera, nakasuot ng 125 pounds na tanso. 1 Samuel 17:45-47: “Ikaw ay naparirito sa akin na may tabak… ngunit ako’y naparirito sa iyo sa pangalan ng Panginoon.” Isang bato. Isang tirador. Bagsak ang higante. Buong Israel sumigaw. Bayani si David. Gawa 13:22: “Nasumpungan ko si David… isang lalaking ayon sa aking puso.” Pinili ng Diyos. Pinahiran ng langis. Hinirang na hari. Pero fast forward. 2 Samuel 11:1-2. Panahon ng giyera, pero si David, nasa palasyo. Nagpapahinga. Naglalakad sa bubong. Nakita si Batsheba, naliligo. Maganda. Asawa ng iba. Sa halip na tumalikod, tumitig. Sa halip na lumaban, nagpadala. Resulta? Pangangalunya. Pagbu...

  1. Ang Pandaraya ng Gintong Kabaong  Lahat ginto. Gold bars na may tatak na “FINE GOLD 999.9”. Bundok ng $100 bills. Koronang puno ng diyamante. Kahit ang kabaong, ginto. Kahit ang krus sa ibabaw, ginto. Ganyan tayo mag-isip. Akala natin, kapag namatay tayong mayaman, panalo na. “At least mayaman akong namatay.” “At least hindi ako naging kawawa.” Kaya nagpupuyat tayo sa trabaho. Nilulunok natin ang prinsipyo. Niloloko natin ang kapwa. Sinisira natin ang pamilya. Para saan? Para sa ginto. Pero tanong ni Jesus: “Ano ang mapapala mo?” Profit. Kita. ROI. Compute natin: Gains: Buong mundo. Lahat ng ginto sa larawan. Lahat ng kayamanan, katanyagan, kapangyarihan. Sayo na.   Loss: Isang kaluluwa. Yung iyo. Luging-lugi. Bakit? Dahil ang ginto, hindi mo madadala. 1 Timoteo 6:7: “Sapagkat wala tayong dinalang anuman sa sanlibutan, at wala rin tayong madadalang anuman mula rito.” Pag hininga mo na ang huli mong hininga, maiiwan lahat. Yung kabaong, maiiwan sa lupa. Yung kalu...

  Bago pa nagkaroon ng unang tatay sa lupa, may Ama na sa langit. Bago pa tinawag ni Adan ang kanyang sariling “ama,” may tinatawag nang “Ama” sa eternidad. Efeso 3:14-15: “Dahil dito ay iniluluhod ko ang aking mga tuhod sa Ama, na sa kanya nagmula ang pangalan ng bawat sambahayan sa langit at sa lupa.” Lahat ng pagiging ama, lahat ng “fatherhood,” ay kopya lang. Si Yahweh ang orihinal. Ang Diyos Ama ang archetype. Ang unang pattern. Ang blueprint kung saan hinugot ang lahat ng tatay. 1. Ang Ama ay Pinagmulan: Hindi Ka Nilikha ng Tatay Mo, Hiniram Ka Lang Niya Genesis 1:1: “Nang pasimula, nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa.” Bago ka tinawag na “anak” ng tatay mo, tinawag ka nang “nilalang” ng Diyos Ama. Awit 139:13: “Sapagkat ikaw ang lumikha ng aking mga panloob na bahagi; hinabi mo ako sa tiyan ng aking ina.” Ang tatay mo sa lupa, nagbigay lang ng binhi. Pero ang Diyos Ama, Siya ang naghabi ng kaluluwa mo. Siya ang nagdisenyo ng fingerprints mo. Siya ang sumulat ng DNA mo. K...

  Father’s Day ngayon. At sa lahat ng tatay, ito ang sermon na kailangan mong marinig bago ka humarap sa lechon at cake. 1. Ang Bigat na Dinadala Mo, Tatay, At Ang Bigat na Pinapapasan Mo Sa Asawa Mo Tatay, ikaw ang haligi ng tahanan. Ikaw ang inaasahang malakas. Ikaw ang inaasahang mag-provide, magprotekta, magdesisyon. Genesis 3:19: “Sa pawis ng iyong mukha ay kakain ka ng tinapay.” Buong linggo, pawis. Pagod. Stress.  Tapos pag-uwi mo, gusto mo, si misis ang magpapagaan ng lahat. Siya ang sasalo ng galit mo sa boss. Siya ang magpupuno ng lungkot mo. Siya ang magbibigay ng saysay sa buhay mo. Siya ang magliligtas sa iyo sa kawalan mo. Pero hindi niya kaya. Hindi niya kaya, tatay. Bakit? Dahil asawa mo siya, hindi Diyos mo. Tao siya. May limit. May kahinaan. May kasalanan. Eclesiastes 7:20: “Tunay na walang matuwid na tao sa lupa, na gumagawa ng mabuti at hindi nagkakasala.” Kapag ginawa mong Diyos ang asawa mo, dalawang bagay ang mangyayari: Una: Madudurog siya. Imagine, bin...

  Tatlong eksena. Tatlong propesyon. Isang katotohanang hindi kayang baguhin ng mundo: “Kayang linisin ng hukom ang rekord mo; Kayang pagalingin ng doktor ang katawan mo; Pero si Cristo lang ang makapagliligtas ng kaluluwa mo.” 1. Ang Hukom: Kayang Burahin ang Kaso, Pero Hindi ang Konsensiya Nakatayo ka sa korte. Nanginginig. May record ka. Nagnakaw, nagsinungaling, nanakit. Guilty. Pero binaba ng hukom ang maso: “Not guilty. Case dismissed. Record expunged.” Malaya ka na. Sa papel, malinis ka na. Ganyan ang hustisya ng tao. Kapag napatawad ka, nabura ang file mo sa NBI, sa korte, sa barangay. Pwede ka nang mag-abroad. Pwede ka nang mag-apply ng trabaho.  Pero pag gabi na, at tahimik, bumabalik ang alaala. Ang konsensiya, hindi nae-expunge ng hukom. Awit 51:3: “Sapagkat kinikilala ko ang aking mga pagsuway, at ang aking kasalanan ay laging nasa harapan ko.” Roma 3:23: “Sapagkat ang lahat ay nagkasala, at hindi nakaabot sa kaluwalhatian ng Diyos.” Lahat tayo, may rekord. Hindi ...

  Tatlong pangangailangan. Isang tanong: Alin ang madalas mong kalimutan? “Ang phone mo kailangan ng charge; Ang kotse mo kailangan ng gasolina; Ang kaluluwa mo kailangan si Jesus.” 1. Hindi Mo Kinakalimutan ang Phone Mo, Pero Nakakalimutan Mo ang Kaluluwa Mo Lowbat. Panic. Kahit nasa CR, naghahanap ng outlet. Kahit 2% na lang, dapat may power bank. Hindi tayo mapakali kapag ang phone natin ay mamamatay. Bakit? Dahil doon nakasalalay ang trabaho, ang komunikasyon, ang “buhay” natin. Pero ilang beses mo nang hinayaang “lowbat” ang kaluluwa mo?   Awit 42:1-2: “Kung paanong hinahanap ng usa ang mga batis ng tubig, gayon hinahanap ng aking kaluluwa ikaw, O Diyos. Ang aking kaluluwa ay nauuhaw sa Diyos, sa Diyos na buhay.” Ang phone, pag na-lowbat, patay. Ang kaluluwa, pag na-lowbat, buhay pa pero patay ang loob. Empty. Pagod. Iritable. Walang gana. Mateo 11:28: “Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatan, at kayo’y aking pagpapahingahin.” Si Jesus ang char...

  Tatlong katotohanang hindi kayang pagpalitin: “Ang pagkain ay bumubusog sa tiyan; Ang pera ay bumubusog sa pitaka; Si Jesus ay bumubusog sa puso.” 1. Ang Tiyan ay Marunong Magutom, Pero Hindi Marunong Makuntento Kumain ka ngayon. Busog ka. Pero bukas, gutom ka ulit. Ganiyan ang tiyan. Paulit-ulit. Walang katapusan. Ganiyan din ang mga bagay sa mundo. Juan 6:27: “Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili tungo sa buhay na walang hanggan.” Ang pagkain ay kailangan. 1 Timoteo 4:4-5: “Ang bawat nilikha ng Diyos ay mabuti, at walang dapat itakwil kung tinatanggap nang may pasasalamat.” Hindi masama ang kumain. Ang masama ay kapag inaasahan mong ang lechon, pizza, o buffet ang magbibigay ng kahulugan sa buhay mo. Eclesiastes 6:7: “Lahat ng pagpapagal ng tao ay para sa kanyang bibig, gayunma’y hindi nasisiyahan ang kanyang pananabik.” Kasi ang tiyan ay tiyan lang. Hindi ito puso. Ang problema, pinapakain natin ang puso ng pagkaing para sa tiyan. ...