Nieto Bible Page

  1. Ang Pusong Marunong Magmahal ay Sumpa at Biyaya Kung iisipin, mas madali sanang maging manhid. Mas ligtas kung hindi ka marunong ma-attach. Kung wala kang pakialam, wala ring sakit. Walang pag-iyak sa hatinggabi. Walang kirot kapag iniwan ka. Walang pagdurog kapag pinagtaksilan ka. Pero hindi tayo nilikha ng Diyos para maging bato. Genesis 1:27: “Nilalang ng Diyos ang tao ayon sa Kaniyang sariling larawan.” At ang Diyos ay pag-ibig. 1 Juan 4:8. Kaya ang kakayahan mong magmahal nang malalim ay hindi kahinaan. Ito ay ebidensiyang kawangis ka ng Diyos. Ang problema lang, nasa sirang mundo tayo. Juan 16:33: “Sa sanlibutan ay magkakaroon kayo ng kapighatian.” Hindi “baka.” Magkakaroon. Ibig sabihin, ang pusong marunong magmahal ay pusong siguradong masasaktan. Pero bakit biyaya pa rin? Dahil mas gugustuhin ko pang magmahal at masaktan, kaysa hindi makaramdam kailanman. 2. Si Jesus: Ang Diyos na Piniling Masaktan Para Makapagmahal Tingnan mo ulit ang larawan. Si Jesus ang nagtatahi...

  Nananalangin Ako Dahil Alam Kong Hindi Ko Kaya Mag-isa 1. Ang Pag-amin ng Kahinaan ay Hindi Kabiguan Lumaki tayo sa kulturang nagsasabi ng “Kaya mo yan.” “Diskarte lang.” “Lakasan mo ang loob mo.” Tinuturuan tayong maging matatag, maging palaban, maging independent. At mabuti iyon. Pero may mga laban sa buhay na hindi nadadaan sa diskarte. May mga bigat na hindi kayang buhatin ng dalawang balikat lang. 2 Corinto 12:9: “Ang aking biyaya ay sapat na sa iyo, sapagkat ang aking kapangyarihan ay nagiging sakdal sa kahinaan.” Ang Diyos mismo ang nagsabi: sa kahinaan mo, doon Siya malakas. Ang panalangin ay hindi para sa “mahihina.” Ang panalangin ay pag-amin na tao ka lang. Na limitado ka. Na may Diyos na hindi limitado. Kawikaan 3:5: “Magtiwala ka sa Panginoon nang buong puso mo, at huwag kang manalig sa iyong sariling kaunawaan.” Ang pagtitiwala sa sariling lakas ay pagmamataas. Ang pagtitiwala sa Diyos ay pagsamba. 2. Kahit si Jesus ay Nanalangin Kung may taong may karapatang magsab...

  1. Ang Problema ng Dalawang Mukha Madaling mag-post ng Bible verse. Madaling magsabi ng “God is good” sa Linggo. Madaling magkomento ng “I will pray for you.” Madaling sabihin sa GC na “Trust God lang.” Pero paano ka sa Lunes? Paano ka kapag walang nakakakita? Paano ka kapag galit ka na, pagod ka na, tinatapakan ka na? Mateo 15:8: “Ang bayang ito ay nagpaparangal sa akin sa pamamagitan ng kanilang mga labi, ngunit ang kanilang puso ay malayo sa akin.” Iyan ang tinatawag na pagkukunwari. Ang labi nasa altar, ang buhay nasa putikan. Tito 1:16: “Ipinahahayag nila na kilala nila ang Diyos, ngunit ikinakaila nila siya sa pamamagitan ng kanilang mga gawa.” Mas malakas sumigaw ang gawa kaysa sa salita. At kapag magkasalungat sila, ang pinaniniwalaan ng tao ay ang nakikita, hindi ang naririnig. 2. Ang Mundo ay Hindi Bingi. Nakatingin Sila. Hindi mo kailangang magtayo ng pulpito para mangaral. Nangangaral ka araw-araw. Ang tanong: ano ang mensahe mo? Kapag sinasabi mong “Cristiano ako” p...

  May mukha ng isang mandirigmang sugatan sa larawan. Mga mata na pagod, hindi lang sa laban kundi sa kirot ng pagtataksil.  “Ang pagtataksil ay hindi laging nanggagaling sa kaaway. Minsan, ito ay galing sa mga taong pinagtanggol mo nang husto.” 1. Ang Pinakamalalim na Sugat ay Galing sa Pinakamalapit Mas madaling tanggapin ang saksak ng kaaway. Inaasahan mo iyon. Pero ang saksak ng kakampi, ng kapatid, ng kaibigan, ng taong sinagip mo, iyon ang sugat na hindi gumagaling agad. Awit 55:12-14: “Sapagkat hindi kaaway ang nanlalait sa akin, kung gayon ay matitiis ko; hindi rin ang namumuhi sa akin ang nagmamalaki laban sa akin, kung gayon ay makakapagtago ako mula sa kanya. Kundi ikaw, isang taong kapantay ko, aking kasama, at aking matalik na kaibigan. Magkasama tayong nag-uusap nang may katamisan; tayo’y lumalakad na magkasama sa bahay ng Diyos.” Si David ang nagsulat niyan. Haring David. Mandirigma. Pero umiyak siya hindi dahil sa sibat ni Saul. Umiyak siya dahil sa pagtataksil...

  NAKATAPOS KA NA SA KOLEHIYO—PERO NAKAHANDA KA NA BA SA WALANG HANGGAN? Isang Graduation Message Mula sa Juan 3:16 Pangunahing Talata: Juan 3:16 "Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanglibutan, na ibinigay Niya ang Kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinumang sumampalataya sa Kaniya ay hindi mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan." PANIMULA Magandang araw sa ating lahat. Una sa lahat, nais kong batiin ang ating mga nagsipagtapos. Palakpakan natin sila! Hindi naging madali ang inyong paglalakbay. May mga gabing puyat. May mga proyektong halos hindi matapos. May mga pagsusulit na inakala ninyong hindi ninyo maipapasa. May mga pagkakataong gusto na ninyong sumuko. Ngunit ngayon, narito kayo. Suot ninyo ang inyong toga. Hawak ninyo ang inyong diploma. At ipinagdiriwang ninyo ang isa sa pinakamahalagang tagumpay ng inyong buhay. Sa inyong mga magulang, pamilya, kamag-anak, at mga guro—binabati ko rin kayo. Bahagi kayo ng tagumpay na ito. Ngunit habang...

  Tuwing Hunyo 12, iwinawagayway natin ang bandila. Inaawit natin ang Lupang Hinirang. Ginugunita natin ang 1898 sa Kawit, Cavite, nang idineklara ni Emilio Aguinaldo ang kalayaan ng Pilipinas mula sa mahigit 300 taong pananakop ng Espanya. Araw ng kalayaan. Araw ng paglaya mula sa dayuhang kamay. Pero may isa pang kalayaang mas malalim pa sa politika. Mas personal pa sa kasaysayan ng bansa. Ito ang kalayaan ng kaluluwa mula sa pananakop ng kasalanan. At ang dalawang kalayaang ito ay magkapareho ng kwento. 1. Parehong Nagsimula sa Pagkaalipin Bago ang Hunyo 12, 1898, may mga Pilipinong ipinanganak, tumanda, at namatay na hindi nakatikim ng kalayaan. Polo y servicio. Buwis. Pang-aabuso ng prayle. Walang sariling gobyerno. Alipin sa sariling bayan. Ganyan din ang kalagayan ng tao bago makilala si Cristo. Hindi lang tayo nagkakasala. Alipin tayo ng kasalanan. Juan 8:34: “Sumagot si Jesus sa kanila, ‘Katotohanang sinasabi ko sa inyo, ang bawat nagkakasala ay alipin ng kasalanan.’” Hind...

Kung minsan, mas nakatutulong ang tahimik na pagdamay kaysa payo. 1. Ang Nasasaktang Tao ay Hindi Laging Nangangailangan ng Sagot Minsan, ang taong wasak ay hindi naghahanap ng tatlong punto at konklusyon. Hindi siya naghahanap ng Bible verse na ibabato mo. Naghahanap siya ng balikat. Naghahanap siya ng taong hindi aalis kahit ang baho ng sugat niya ay sumisingaw na. Job 2:13: “Kaya’t umupo silang kasama niya sa lupa nang pitong araw at pitong gabi, at walang nagsalita sa kanya ng kahit isang salita, sapagkat nakita nilang ang kanyang paghihirap ay napakatindi.” Ang tatlong kaibigan ni Job, bago sila naging marunong at mapanghusga, ginawa muna nila ang tama: umupo sila. Nanahimik sila. Dumamay nila. Roma 12:15: “Makigalak kayo sa mga nagagalak; makiiyak kayo sa mga umiiyak.” Hindi sinabing “pangaralan mo ang umiiyak.” Sinabing “makiiyak ka.” Ang sermon ay madali. Ang presensya ay mahirap. Pero ang presensya ang nagpapagaling. 2. Si Jesus ay Hindi Lang Nangaral. Naging Tao Siya. Juan 1...

  Hati ang larawan. Sa kaliwa, guho. Wasak na gusali, abo, isang lalaking nakayuko, hawak ang ulo, walang makitang pag-asa. Sa kanan, baha. Pero may bangkang nagliligtas. May lalaking nakasuot ng life vest, inaakay ang pamilya palayo sa panganib. Sa gitna, sumisikat ang araw. At sa gitna ng dalawang trahedya, isang pangako: “Ang sakit mo ay maaaring may layuning hindi pa nakikita ng mga mata mo ngayon.” 1. Ang Guho ay Hindi Katapusan ng Kwento Kung ikaw ang lalaking nasa kaliwa, ang nakikita mo lang ay pagkawasak. Bato, bakal, alikabok. Wala nang bahay. Wala nang babalikan. Tapos na. Ganyan ang sakit. Binubulag ka nito. Kapag nasa gitna ka ng lindol ng buhay, ang tingin mo lang ay sa gumuguho. Ang tanong mo ay “Bakit ako?” Ang sagot mo ay “Wala na.” Job 3:11: “Bakit hindi pa ako namatay mula sa bahay-bata? Bakit hindi ako nalagutan ng hininga nang ako’y lumabas sa tiyan?” Si Job, ang taong matuwid, nagtanong din. Ang sakit ay hindi nawawala dahil Cristiano ka. Pero ang sakit ay hin...

  Nakangiting pamilya. Tatay, nanay, dalawang anak. Simple. Payapa. Walang entablado, walang mikropono, walang spotlight. Pero may mensaheng malakas ang dating: “Ang tahanan mo ang una mong ministeryo, at ang paraan ng paglilingkod mo sa pamilya mo ang pinakamalakas mong patotoo.” 1. Bago ang Pulpito, May Plato* Gusto nating maglingkod sa Diyos. Gusto nating mangaral, kumanta sa praise team, mag-misyon, magpakain ng mahihirap. Maganda iyan. Utos iyan. Pero bago ka tumayo sa pulpito, tinitingnan ng Diyos kung paano ka umupo sa hapag-kainan. Bago ka magsalita sa mikropono, pinakikinggan Niya kung paano ka makipag-usap sa asawa mo. Bago ka umawit sa simbahan, pinapanood Niya kung paano mo patulugin ang anak mo. 1 Timoteo 3:5: “Sapagkat kung hindi marunong mamahala ang isang tao sa kanyang sariling sambahayan, paanong mapapamahalaan niya ang iglesya ng Diyos?” Ang tahanan ang testing ground ng karakter. Ang tahanan ang unang seminaryo. Kung bagsak ka sa bahay, bagsak ka sa ministeryo. ...