Nieto Bible Page

  The bad news is man is a sinner and cannot save himself. If he dies, he'll go straight to hell. The good news is God loves man and demonstrated it by sending His only begotten Son, Jesus Christ, to die at the Cross, to be buried and rose after three days. He did it to remove the sin barrier between God and man.  Jesus did the work of salvation at the Cross and there's nothing left for man to do but accept that salvation by faith in Christ.  The only condition to have eternal life is to believe in Jesus. If a person believes in Jesus, at thay moment, he has eternal life that cannot be lost, has passed from death to life and will never come to judgment, John 3:16; John 5:24; John 6:47; Acts 16:31.  Man has nothing to add to the work of salvation. The only thing he can do is to believe in Jesus for it.  Anything that man adds (or subtracts) is twisting the Bible. It is saying that Christ's work is not sufficient. It is distortion of the good news that Jesus alone...

  Mahirap abutin ang isang milyon kung ang kamao ay nakatikom sa mga barya. Kung nais mong makuha ang milyon, kailangan mong buksan ang iyong mga kamay at pabayaan ang mga barya.  To receive blessings, you need to let go of things that prevent you from receiving the blessings. Ang dahilan kung bakit may mga bagay na tila pinagkakait ng Diyos o mga bagay na inaalis Niya sa ating mga buhay ay upang iposisyun tayo sa mga pagpapala.  Marami sa atin ang nasisiyahan na sa mga bagay temporal at materyal kaya pinababayaan natin ang mga bagay espirituwal at eternal. Hindi natin nauunawaang mas mataas ang halaga ng espirituwal at eternal kaysa sa temporal at materyal. Takot tayong bitawan ang mga temporal at materyal dahil iniisip nating mawawalan tayo. Ngunit ang failure na bitawan ang mga ito ang nagdidiskwalipika sa atin sa mas mataas na pagpapala.  Alam ng Diyos ang mga bagay na pinahahalagahan natin nang higit kaysa sa Kaniya. Alam Niyang ang mga ito ang humahadlang sa at...

  Hebrews 9:22 [22]And according to the Law, one may almost say, all things are cleansed with blood, and without shedding of blood there is no forgiveness. Namatay si Cristo sa krus upang bayaran ang ating mga kasalanan. Ang Kaniyang dugo ang basehan ng kapatawaran ng mga kasalanan, ng pag-aaring matuwid at ng pagkaroon ng buhay na walang hanggan.  Kung wala ang gawa ni Cristo sa krus, hindi mangyayari ang kaligtasan. Lahat ng naligtas sa Lumang Tipan at lahat ng naliligtas ngayon, lahat ng mga ito ay naging posible dahil sa gawa ni Cristo sa krus.  Kaya nakakatawa kapag may taong nagpapalagay na maaari siyang maligtas sa sarili niyang kakayahan.  Iniisip ng taong ito na sapat nang umanib siya sa isang relihiyon, gumawa ng mabuti hanggang kamatayan at umiwas sa kasalanan. Umaasa siyang maliligtas siya ng sarili niyang katuwiran.  Hindi siya kumbinsidong ang simpleng pananampalataya kay Cristo ay sapat upang magbigay ng buhay na walang hanggan.  Umaasta sila...

  Ang buhay na walang hanggan ay hindi binibigay sa mga kaanib ng isang partikular na relihiyon. Ang buhay na walang hanggan ay taglay ng taong nanampalataya ky Cristo, Juan 3:16; Gawa 16:31; Ef 2:8-9.  Namatay si Cristo hindi upang magtayo ng isang relihiyon. Namatay Siya upang bayaran ang ating mga kasalanan at alisin ito bilang hadlang sa pagitan ng Diyos at ng tao.  Walang taong pupunta sa impiyerno ng dahil sa kasalanan. Binayaran ito ni Cristo. Ang tao ay pupunta sa impiyerno dahil hindi siya nanampalataya kay Cristo.  Ang nag-iisang kundisyon upang magkaroon ng buhay na walang hanggan ay manampalataya kay Cristo. Ang sinumang manampalataya ay hindi mapapahamak kundi mayroong buhay na walang hanggan, kaanib man siya ng isang relihiyon o hindi.  Hindi relihiyon ang namatay para sa iyo. Hindi relihiyon ang bumili ng iyong kaligtasan. Hindi relihiyon ang pampalubag-loob sa ating mga kasalanan. Kaya huwag kang umasa sa relihiyon upang bigyan ka ng buhay. ...

  Ang Diyos ay naghahanap ng tunay na mananamba, mga mananamba sa Espiritu at katotohanan. May masumpungan pa kaya ang Ama ngayon?  Maraming Cristiano, mga taong naligtas sa biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya lamang, ang sumasamba hindi sa biyaya kundi sa legalismo. Para sa mga Cristianong ito, ang pagsamba ay binubuo ng pag-anib sa relihiyon, matapat na pagdalo sa mga pagtitipon ng simbahan at paggawa ng lahat ng mga rito at rituwal. Hindi na mahalagang pumasok sa simbahan na walang nauunawaan at lumabas na wala pa ring nauunawaan. Ang mahalaga ay partisipasyon.  At dahil ito ang kaniyang sukatan sa kabanalan, kapag nakita siyang mga Cristianong hindi sumasamba, mabilis siyang manghusga. Kinukuwestiyon niya ang kaligtasan ng mga ito. Kesyo hindi tunay ang pananampalataya dahil kung oo, bakit hindi sila namumunga. O kaya ay pinapalagay niyang nawala na ang kanilang kaligtasan dahil hindi nagpatuloy sa paglilingkod.  In essence ang katunayan ng kaligtasan ay nak...

  Minsan may mga bagay na mahirap sagutin o komentuhan. Gaya ng isang kaibigang dumaraan sa pagdurusang nagpahayag ng pagnanais na magpahinga na. Paano mo sasabihin sa kaniya nang hindi siya nasasaktan na dahil hindi siya nanampalataya kay Cristo para sa kaligtasan, kundi umasasa sa relihiyon o kaniyang sariling kabutihan, na siya ay pupunta sa impiyerno?  It is not about being judgmental. It is what the Bible says.  Ang nag-iisang kundisyon upang magkaroon ng buhay na walang hanggan ay manampalataya kay Cristo para rito. Amg sinumang manampalataya sa Kaniya ay hindi mapapahamak kundi mayroong buhay na walang hanggan, Juan 3:16; Gawa 16:31. Ang hindi manampalataya ay hinatulan na at ang poot ng Diyos ay nagdadanay sa kaniya, Juan 3:18, 36.  Hindi mo makukuha ang kaligtasan sa pamamagitan ng gawa, Ef 2:8-9; Tito 3:5; Rom 11:6; Is 64:6; Roma 4:1-8 at marami pang iba. Ang tanging gawang tanggap ng Diyos ay ang manampalataya kay Cristo, Juan 6:29. Ito ang pagtupad sa kal...

  Mahilig tayo magkwento. Noong unang panahon, nagtitipon ang mga tao sa ilalim ng liwanag ng buwan o sa harapan ng apoy upang makipagkwentuhan.  Moderno na ang panahon ngayon ngunit ang likas nating hilig magkwento ay hindi nawawala. Sa halip nagkaroon lamang ng bagong medium ng pagkukwento. Gumagamit na tayo ng mga publikasyon, TV, radyo at social media. Interesado tayong magbahagi ng ating kwento at makinig sa kwento ng iba.  Ang tanong ay kung ano ang overall narrative ng iyong kwento.  May mga taong likas na palalo sa kanilang mga sarili kaya ang kanilang kwento ay mula sa anggulo ng self-sufficiency. Ang tampok ng kanilang mga kwento ay kung gaano sila kahusay.  Gaya ng iba, nagkukwento rin ako. Pero hindi gaya ng iba, ang punto ng aking mga kwento ay ang kagandahang-loob ng Diyos. Gusto kong ikwento sa lahat ng interesadong makinig kung gaano kabait ang Diyos.  Iyan ang dahilan kung bakit ang bawat larawan o video sa aking feed ay may mga Bible verse...

  Araw ng Paggawa ngayon and naturally ang unang pumasok sa aking isipan for this blog is John 6:29.  Sa Araw ng Paggawa, pinagdiriwang natin ang mga manggagawa. Pinagdiriwang natin ang dignidad ng paggawa at ang kahalagahan ng paggawa upang makuha ang gusto natin sa buhay.  "Walang libreng pananghalian," ika nila and you have to pay your dues. In many ways this is a noble mindset. Definitely better than the welfare mindset. Entitlement is killing us.  But there is one area where this does not apply. That area is our relationship with God. When it comes to having eternal life, our works are useless.  Malinaw sa Kasulatang ang buhay na walang hanggan ay hindi sahod na pinagtatrabahuhan. Ito ay isang regalong binibigay ng walang bayad sa sinumang nanampalataya kay Cristo. Anumang gawang nagsisikap na matamo ito ay tinakwil ng Diyos.  Namatay si Cristo sa krus dahil alam Niyang hindi natin kayang pagtrabahuhan ang ating kaligtasan. Namatay Siya sa krus upang b...

  We are in the age of the instant- instant coffee, instant noodles, instant messages... Lahat ay mabilis. Ang mga sulat na dati ay inaabot ng buwan bago dumating ay instantaneous na ngayon. Ang resulta ay hindi tayo marunong maghintay.  We lost the art of waiting.  Gusto nating agaran. Ayaw natin ng pabagal-bagal na serbisyo. Ayaw nating papaghintayin. Ang bawat minuto ng ating buhay, seconds even, ay mahalaga.  And many times we bring this same mindset to our relationship with God.  Nalilimutan nating iba ang timeline ng Diyos at hindi Siya required sumunod sa sarili nating timeline. Sabi nga ni Pedro, ang isang araw sa atin ay isanlibong taon sa Kaniya and vice versa.  Hindi tayo marunong maghintay sa Panginoon. Gusto natin kapag hiningin natin sa Kaniya, ibibigay Niya agad. Hindi bukas, hindi sa makalawa kundi ngayon.  We are making Him a genie na sunud-sunuran sa ating mga gusto. Kaya hindi nakapagtatakang tayo ay laging stressed. We lose the art ...