Posts

Ang patay sa gintong kabaong ay patay pa rin

Image
  1. Ang Pandaraya ng Gintong Kabaong  Lahat ginto. Gold bars na may tatak na “FINE GOLD 999.9”. Bundok ng $100 bills. Koronang puno ng diyamante. Kahit ang kabaong, ginto. Kahit ang krus sa ibabaw, ginto. Ganyan tayo mag-isip. Akala natin, kapag namatay tayong mayaman, panalo na. “At least mayaman akong namatay.” “At least hindi ako naging kawawa.” Kaya nagpupuyat tayo sa trabaho. Nilulunok natin ang prinsipyo. Niloloko natin ang kapwa. Sinisira natin ang pamilya. Para saan? Para sa ginto. Pero tanong ni Jesus: “Ano ang mapapala mo?” Profit. Kita. ROI. Compute natin: Gains: Buong mundo. Lahat ng ginto sa larawan. Lahat ng kayamanan, katanyagan, kapangyarihan. Sayo na.   Loss: Isang kaluluwa. Yung iyo. Luging-lugi. Bakit? Dahil ang ginto, hindi mo madadala. 1 Timoteo 6:7: “Sapagkat wala tayong dinalang anuman sa sanlibutan, at wala rin tayong madadalang anuman mula rito.” Pag hininga mo na ang huli mong hininga, maiiwan lahat. Yung kabaong, maiiwan sa lupa. Yung kalu...

Ang Diyos Ama: Ang Orihinal na Blueprint ng Pagiging Ama

Image
  Bago pa nagkaroon ng unang tatay sa lupa, may Ama na sa langit. Bago pa tinawag ni Adan ang kanyang sariling “ama,” may tinatawag nang “Ama” sa eternidad. Efeso 3:14-15: “Dahil dito ay iniluluhod ko ang aking mga tuhod sa Ama, na sa kanya nagmula ang pangalan ng bawat sambahayan sa langit at sa lupa.” Lahat ng pagiging ama, lahat ng “fatherhood,” ay kopya lang. Si Yahweh ang orihinal. Ang Diyos Ama ang archetype. Ang unang pattern. Ang blueprint kung saan hinugot ang lahat ng tatay. 1. Ang Ama ay Pinagmulan: Hindi Ka Nilikha ng Tatay Mo, Hiniram Ka Lang Niya Genesis 1:1: “Nang pasimula, nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa.” Bago ka tinawag na “anak” ng tatay mo, tinawag ka nang “nilalang” ng Diyos Ama. Awit 139:13: “Sapagkat ikaw ang lumikha ng aking mga panloob na bahagi; hinabi mo ako sa tiyan ng aking ina.” Ang tatay mo sa lupa, nagbigay lang ng binhi. Pero ang Diyos Ama, Siya ang naghabi ng kaluluwa mo. Siya ang nagdisenyo ng fingerprints mo. Siya ang sumulat ng DNA mo. K...

Isang mensahe para sa mga tatay

Image
  Father’s Day ngayon. At sa lahat ng tatay, ito ang sermon na kailangan mong marinig bago ka humarap sa lechon at cake. 1. Ang Bigat na Dinadala Mo, Tatay, At Ang Bigat na Pinapapasan Mo Sa Asawa Mo Tatay, ikaw ang haligi ng tahanan. Ikaw ang inaasahang malakas. Ikaw ang inaasahang mag-provide, magprotekta, magdesisyon. Genesis 3:19: “Sa pawis ng iyong mukha ay kakain ka ng tinapay.” Buong linggo, pawis. Pagod. Stress.  Tapos pag-uwi mo, gusto mo, si misis ang magpapagaan ng lahat. Siya ang sasalo ng galit mo sa boss. Siya ang magpupuno ng lungkot mo. Siya ang magbibigay ng saysay sa buhay mo. Siya ang magliligtas sa iyo sa kawalan mo. Pero hindi niya kaya. Hindi niya kaya, tatay. Bakit? Dahil asawa mo siya, hindi Diyos mo. Tao siya. May limit. May kahinaan. May kasalanan. Eclesiastes 7:20: “Tunay na walang matuwid na tao sa lupa, na gumagawa ng mabuti at hindi nagkakasala.” Kapag ginawa mong Diyos ang asawa mo, dalawang bagay ang mangyayari: Una: Madudurog siya. Imagine, bin...

Save me!

Image
  Tatlong eksena. Tatlong propesyon. Isang katotohanang hindi kayang baguhin ng mundo: “Kayang linisin ng hukom ang rekord mo; Kayang pagalingin ng doktor ang katawan mo; Pero si Cristo lang ang makapagliligtas ng kaluluwa mo.” 1. Ang Hukom: Kayang Burahin ang Kaso, Pero Hindi ang Konsensiya Nakatayo ka sa korte. Nanginginig. May record ka. Nagnakaw, nagsinungaling, nanakit. Guilty. Pero binaba ng hukom ang maso: “Not guilty. Case dismissed. Record expunged.” Malaya ka na. Sa papel, malinis ka na. Ganyan ang hustisya ng tao. Kapag napatawad ka, nabura ang file mo sa NBI, sa korte, sa barangay. Pwede ka nang mag-abroad. Pwede ka nang mag-apply ng trabaho.  Pero pag gabi na, at tahimik, bumabalik ang alaala. Ang konsensiya, hindi nae-expunge ng hukom. Awit 51:3: “Sapagkat kinikilala ko ang aking mga pagsuway, at ang aking kasalanan ay laging nasa harapan ko.” Roma 3:23: “Sapagkat ang lahat ay nagkasala, at hindi nakaabot sa kaluwalhatian ng Diyos.” Lahat tayo, may rekord. Hindi ...

Low bat na kaluluwa

Image
  Tatlong pangangailangan. Isang tanong: Alin ang madalas mong kalimutan? “Ang phone mo kailangan ng charge; Ang kotse mo kailangan ng gasolina; Ang kaluluwa mo kailangan si Jesus.” 1. Hindi Mo Kinakalimutan ang Phone Mo, Pero Nakakalimutan Mo ang Kaluluwa Mo Lowbat. Panic. Kahit nasa CR, naghahanap ng outlet. Kahit 2% na lang, dapat may power bank. Hindi tayo mapakali kapag ang phone natin ay mamamatay. Bakit? Dahil doon nakasalalay ang trabaho, ang komunikasyon, ang “buhay” natin. Pero ilang beses mo nang hinayaang “lowbat” ang kaluluwa mo?   Awit 42:1-2: “Kung paanong hinahanap ng usa ang mga batis ng tubig, gayon hinahanap ng aking kaluluwa ikaw, O Diyos. Ang aking kaluluwa ay nauuhaw sa Diyos, sa Diyos na buhay.” Ang phone, pag na-lowbat, patay. Ang kaluluwa, pag na-lowbat, buhay pa pero patay ang loob. Empty. Pagod. Iritable. Walang gana. Mateo 11:28: “Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatan, at kayo’y aking pagpapahingahin.” Si Jesus ang char...

Busog na puso

Image
  Tatlong katotohanang hindi kayang pagpalitin: “Ang pagkain ay bumubusog sa tiyan; Ang pera ay bumubusog sa pitaka; Si Jesus ay bumubusog sa puso.” 1. Ang Tiyan ay Marunong Magutom, Pero Hindi Marunong Makuntento Kumain ka ngayon. Busog ka. Pero bukas, gutom ka ulit. Ganiyan ang tiyan. Paulit-ulit. Walang katapusan. Ganiyan din ang mga bagay sa mundo. Juan 6:27: “Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili tungo sa buhay na walang hanggan.” Ang pagkain ay kailangan. 1 Timoteo 4:4-5: “Ang bawat nilikha ng Diyos ay mabuti, at walang dapat itakwil kung tinatanggap nang may pasasalamat.” Hindi masama ang kumain. Ang masama ay kapag inaasahan mong ang lechon, pizza, o buffet ang magbibigay ng kahulugan sa buhay mo. Eclesiastes 6:7: “Lahat ng pagpapagal ng tao ay para sa kanyang bibig, gayunma’y hindi nasisiyahan ang kanyang pananabik.” Kasi ang tiyan ay tiyan lang. Hindi ito puso. Ang problema, pinapakain natin ang puso ng pagkaing para sa tiyan. ...

Password denied

Image
  1. Ang Irony ng Modernong Tao: High-Tech ang Lock, Pero Bukas ang Kaluluwa Face ID. Fingerprint. 6-digit PIN. Two-factor authentication. Ayaw nating may makasilip sa chat natin. Ayaw nating manakaw ang GCash natin. Kaya gumagastos tayo sa phone case, sa tempered glass, sa insurance. Double lock sa pinto. CCTV sa gate. Grills sa bintana. Asong bantay. Ayaw nating mapasok ng magnanakaw ang bahay natin. Kaya nagpapakabit tayo ng alarma, ng padlock na kasing laki ng kamao. Pero ang isip natin, bukas sa TikTok 24/7. Ang puso natin, bukas sa inggit, galit, at pagnanasa. Ang kaluluwa natin, walang bantay. Walang password. Walang kandado. Kawikaan 4:23: “Ingatan mo ang iyong puso ng buong sikap, sapagkat mula rito dumadaloy ang mga bukal ng buhay.” Ingatan. Guard. Bantayan. Pero paano mo babantayan ang hindi mo pinapahalagahan? Mateo 6:21: “Sapagkat kung nasaan ang iyong kayamanan, naroon din ang iyong puso.” At malinaw sa lifestyle natin kung nasaan ang kayamanan natin. Nasa phone. Nasa...

Buhay add-to-cart to check-out

Image
  1. Ang Shopping Cart na Kaluluwa Bakit ba ang saya sa Shopee pag may “Order Received” na? Bakit ba ang gaan ng loob pag may bagong sapatos, bagong phone, bagong damit? Kasi tayo ay nilikhang may pagnanasa. Ang problema, mali ang pinagbubuhusan natin ng pagnanasa. Ang shopping cart ay dinisenyo para punuin. Gulong para itulak. Basket para lagyan. At ganun din tayo. Eclesiastes 3:11: “Inilagay niya ang walang hanggan sa puso ng tao.”  May vacuum sa loob natin. Isang butas na hugis-Diyos. At sinusubukan natin itong punuin ng mga bagay na may barcode. Pero ang nangyayari: Bumili ka. Sumaya ka. Na-bored ka. Bumili ka ulit. Paulit-ulit. Parang adik. Parang hamster sa gulong. Ito ang “purchase to purchase” na buhay. Lucas 12:15: “Mag-ingat kayo at magbantay sa lahat ng uri ng kasakiman; sapagkat ang buhay ng tao ay hindi nakasalalay sa kasaganaan ng kanyang mga ari-arian.” Hindi masama ang bumili. Ang masama ay kapag ang pagbili ang naging dahilan ng paghinga mo. 2. Ang Trapiko ng...

Aruy, naapakan ko ang sarili kong paa

Image
  Ipangaral mo muna sa sarili mo ang mga sermon na pinag-aaralan mo, bago mo ipangaral sa iba.” 1. Ang Tungkod na May Pako: Ang Salita ng Diyos ay Para sa Iyo Muna Ang tungkod ng pastol ay para sa tupa. Para itama. Para ilayo sa kapahamakan. Para hagupitin kung kailangan. Awit 23:4: “Ang iyong pamalo at ang iyong tungkod, ay siyang umaaliw sa akin.” Umaaliw, pero minsan masakit. Ganiyan ang Salita ng Diyos. Hebreo 4:12: “Sapagkat ang salita ng Diyos ay buhay at mabisa, at matalas kaysa alinmang tabak na may dalawang talim, at tumatagos hanggang sa paghihiwalay ng kaluluwa at espiritu.” Matalas. Tumutusok. Bumubutas ng puso. Pero ang problema ng marami sa atin: Hawak natin ang tungkod para sa iba, pero ayaw nating maramdaman ang pako nito sa sarili nating palad. Mahilig tayong mangaral ng pagpapatawad, pero tayo ang unang nagtatanim ng sama ng loob. Magaling tayong magturo ng katapatan, pero tayo ang unang nanlalamang. Bihasa tayong mag-quote ng Mateo 6:33, pero tayo ang unang balis...

Hindi pa tapos ang kwento, huwag mong agawin ang panulat

Image
  Ang relasyon ay parang aklat na sabay nating sinusulat. May mga kabanatang maganda, may karaniwan, at may hindi gaanong maganda. Ang halaga ng kwento natin ay hindi sa isang kabanata lang, kundi sa simula, sa wakas, at sa lahat ng nasa pagitan. 1. Walang Aklat na Isang Kabanata Lang Madali tayong maghukom base sa isang pahina. Isang away, layas na. Isang pagkakamali, hiwalay na. Isang “bad chapter,” sunog na ang buong libro. Pero isipin mo: Kung ang buhay ni Jose ay tinapos sa kabanatang “ipinagbili ng mga kapatid,” trahedya ang kwento. Kung ang buhay ni Pedro ay tinapos sa kabanatang “itinatwa si Jesus,” walang magbubukas ng evangelio sa mga Gentil, Gawa 10. Kung ang buhay mo ay huhusgahan base sa pinakapangit mong araw, sino ang makaliligtas? Eclesiastes 7:8: “Ang wakas ng isang bagay ay mas mainam kaysa sa pasimula nito.” Hindi mo binabasa ang isang nobela para lang sa unang kabanata. Binabasa mo hanggang dulo dahil ang kahulugan ay nasa kabuuan. Ang relasyon, ganun din. Ang h...