The cure to judgmentalism is to remember we're dust
Isa sa mga dahilan kung bakit laganap ang judgmentalism sa Simbahan ay nalimutan natin ang biyaya ng Diyos. Minsan tayong makasalanan, ngunit dahil sa biyaya ng Diyos, nang tayo ay manampalataya, tayo ay Kaniyang niligtas at binigyan ng buhay na walang hanggan. Sa simula, puno tayo ng pasasalamat sa puso. In time, nanlalamig ang ating apresasyon ng biyaya at nalipat ang ating atensiyon sa sarili nating mga gawa. Sa halip na alalahaning tayo ay alabok, nilagay natin ang ating sarili sa pedestal and we look down on everyone else. That is sad. Si Apostol Pablo ay hindi kailan mang nalimutang siya ay makasalanan. In fact tinawag niya ang kaniyang sarili bilang chief of sinners. Hindi niya nakalimutang kung hindi dahil sa awa ng Diyos sa kaniyang kaignorantehan, wala sana siyang kaligtasan. Nanatili siya sa paanan mg krus. Ang pag-ibig ng Diyos na nahayag sa krus ang nagtulak sa kaniyang ibahagi ang mensahe ng buhay sa lahat ng handang makinig (at kahit sa ayaw...