Posts

Bakanteng mga upuan

Image
  Ang pagbaba ng pagdalo sa simbahan ay isang kalakarang makikita sa maraming lugar ngayon. Mas kakaunti ang nagtitipon linggo-linggo, mas kakaunti ang mga pamilyang nagsasama ng kanilang mga anak, at mas kakaunti ang nananatiling konektado sa mahabang panahon. Hindi iniiwasan ng Kasulatan ang katotohanang ito. Tinutugunan nito kung bakit lumalayo ang mga tao, kung para saan ang pagtitipon, at kung ano ang inaasahan ng Diyos sa Kaniyang bayan kapag tinutukso silang tumigil sa pagtitipon. Ipinapalagay ng Bagong Tipang magtitipon ang mga mananampalataya. Sabi sa Hebreo 13:17, “Sundin ninyo ang inyong mga tagapanguna at magpasakop kayo sa kanila, sapagkat sila ang nagbabantay para sa inyong mga kaluluwa.” Ang ganitong uri ng pag-aalaga sa isa’t isa ay nangyayari nang personal. Direktang sinabi sa Hebreo 10:24-25: “At pag-isipan natin kung paano natin mapupukaw ang isa’t isa sa pag-ibig at sa mabubuting gawa, na huwag pabayaan ang ating pagtitipon, gaya ng kaugalian ng ilan, kundi mang...

Nasaan ang mga manggagawa?

Image
  Sinabi ni Jesus, “Sagana ang anihin, ngunit kakaunti ang mga manggagawa.” Pagkaraan ng dalawang libong taon, totoo pa rin ang obserbasyong ito. Napakalaki pa rin ng pangangailangan ng mga taong gagawa sa gawain ng kaharian, ngunit maliit pa rin ang bilang ng mga talagang gumagawa. At sa loob ng maliit na bilang na iyon, mas maliit pa ang bilang ng mga umaatend lang sa simbahan nang hindi gumagawa. Ang literal na pagbasa ng Kasulatan ay nagpapakita na ang pagdalo ay hindi kailanman nilayon upang palitan ang paggawa, at ang inaasahan ng Diyos ay ang mga alagad ay magtrabaho, hindi lang dumalo. Hindi nagsalita si Jesus tungkol sa isang metaporikal na ani. Kakatapos lang Niyang maglibot sa mga bayan at nayon, “nagtuturo sa kanilang mga sinagoga at ipinapahayag ang ebanghelyo ng kaharian at nagpapagaling ng bawat sakit at bawat karamdaman.” Nang makita Niya ang mga pulutong, “nahabag Siya sa kanila, sapagkat sila’y napapagod at lupaypay, tulad ng mga tupang walang pastol.” Ang problem...

Pagkaing nagbibigay ng buhay na walang hanggan

Image
  Sa Evangelio ni Juan, madalas gamitin ni Jesus ang pagkain at pag-inom bilang metapora ng pananampalataya. Hindi ito tungkol sa pisikal na pagkain, kundi sa pananampalataya sa Kaniya bilang pinagmumulan ng buhay na walang hanggan. Ang pananampalataya kay Jesus ay inilalarawan bilang pinakamalapit at pinakapangailangan na gawain ng pagtanggap sa Kaniya, tulad ng pagtanggap natin ng pagkain sa ating katawan. Sa Juan 6, matapos pakainin ang 5,000, sinundan si Jesus ng mga tao para humanap ng tinapay. Sinabi Niya sa kanila: “Huwag kayong magtrabaho para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili at nagbibigay ng buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao.” At nilinaw Niya ang metapora: “Ako ang tinapay ng buhay. Ang lumalapit sa akin ay hindi na magugutom kailanman, at ang sumasampalataya sa akin ay hindi na mauuhaw kailanman.” Ang “lumalapit” kay Jesus at ang “sumasampalataya” sa Kanya ay inilagay nang magkatabi sa pagkauhaw at pagkagutom na masusupil. ...

Tara eat!

Image
  Sa Biblia, ang pagsasalo sa pagkain ay hindi lang tungkol sa pagkain. Mula Genesis hanggang Pahayag, ang sabayang pagkain ay nagsisilbing palatandaan ng relasyon, pagtanggap, at tipan. Sa kabilang banda, ang pagtangging kumain nang magkasama ay nagiging tanda ng paghihiwalay, paghatol, at sirang pagsasamahan. Kaya ang pagkain at hindi pagkain ay makapangyarihang metapora para sa pagsasamahan at paghihiwalay sa buhay Cristiano. Ang Pagsasalo sa Pagkain ay Sumasagisag sa Pagtanggap at Tipan Sa sinaunang Gitnang Silangan, ang pagsasalo sa pagkain ay nangangahulugan ng pagpasok sa isang ugnayang may kapayapaan at pagtitiwala. Ang kumain kasama ang isang tao ay parang sinasabi, “Malugod kang tinatanggap dito; hindi tayo magkaaway.” Itinatag mismo ng Diyos ang ganitong kalakaran. Sa Exodo 24:9-11, matapos gawin ang tipan sa Sinai, nakita nina Moises, Aaron, Nadab, Abihu, at ng mga matatanda ang Diyos, “at sila’y kumain at uminom.” Ang salo-salo ay nagpapatunay na naitatag na ang pakiki...

May mga taong mahirap kausapin

Image
  May mga taong mahirap kausapin hindi dahil mahina sila magpaliwanag kundi dahil hindi sila nakikinig. Mas interesado silang marinig ang sarili nilang boses kaysa sinserong makipag-usap. Hindi nila magawang manahimik upang pagnilayan ang sinasabi ng kausap; madalas bago pa maunawaan ang isyu, may hatol na agad.  Ang resulta ay kawalan ng malalim na pagkakaunawaan at maayos na pakikipagtalastasan.  Kailangan nating matutunan ang arte ng pananahimik. Mayroon tayong dalawang tainga at isang bibig dahil mas kailangan nating makinig kaysa magsalita.  Para sa karamihan, ang pananahimik ay hindi komportable. Mas mabilis magsalita kaysa mag-isip. Nawawala ang agham ng pagninilay at pagtitimbang; sa harap ng mundong perpormatibo, ang layon ay hindi umunawa kundi magbigay ng impresyon.  Ang resulta ay mababaw na ugnayang agad napuputol kapag nakakuha ng bagong fans.  Matuto tayong makinig bago magsalita. May mga bagay na hindi dapat sagutin at may mga panahong mas m...

Isang pribilehiyo

Image
  Hindi madali ang maging magulang. Lalo kung ikaw ay breadwinner at maraming umaagaw sa iyong atensiyon. May mga bagay na gusto mong gawin ngunit kailangan mong isakripisyo. May mga bagay na ayaw mo gawin pero ginagawa mo dahil mahal mo ang iyong mga anak.  Isang malaking responsabilidad ang pagiging magulang at hindi lahat ay handa para rito.  Ngunit ito ay isa ring pribilehiyo. Oo mahirap pero ito ay isang pakikimanggagawa sa Diyos sa paghubog ng isang bata sa larawan ni Cristo.  Nais ng Diyos na gawing kawangis ni Cristo ang Kaniyang mga anak, at tayong mga Cristianong magulang ay may malaking papel rito.  Ang nag-iisang kundisyon upang maging anak ng Diyos ay pananampalataya kay Cristo, Juan 1:12. Ang sinumang manampalataya ay mayroong buhay na wala hanggan at hindi mapapahamak, Juan 3:16; Gawa 16:31. Sila ay mga anak ng Diyos, Gal 3:26.  At upang ang mga anak na ito ay lumago sa maturidad kay Cristo, hindi sapat ang turo ng pastor sa simbahan. Isa o d...

Storage Full

Image
  May email akong hinihintay ngunit hindi pumapasok. Ang dahilan ay full storage na. Upang makapasok ang email, kailangan kong mag-delete ng ilang emails at ilang larawan.  Ang cellphone na full storage ay bumabagal. Ang ibang apps nga ay maaaring hindi na gumana.  Kung gusto mong maging episiyente ang iyong phones, mabuting regular itong linisin sa pamamagitan ng pag-alis ng hindi kailangang larawan, videos o apps.  Nakikita ko rito ang isang analohiya sa ating espirituwal na buhay. Maraming espirituwal na buhay ang hindi episyente sa pagluwalhati sa Diyos dahil ang mga buhay na ito ay full storage.  Punong puno ang buhay ng maraming bagay maliban sa mga bagay ng Diyos.  Abala sa paghahanap ng pera, abala sa karera, abala sa bisyo, abala sa mga kaibigan... maraming kaabalahan ang isang Cristiano anupat napapabayaan ang espirituwal na buhay.  Walang time magbasa ng Bible, walang time manalangin, walang time magsimba, walang time maglingkod... Weird dah...

Anong humahadlang sa iyong manampalataya kay Cristo?

Image
  Namatay si Cristo sa isang dahilan- namatay Siya upang bayaran ang ating mga kasalanan. Sa Kaniyang kamatayan sa krus, inalis Niya ang hadlang ng kasalanan sa pagitan ng Diyos at ng tao. Kahit sinuman ay maaaring lumapit sa Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo. Bakit pananampalataya lamang ang kailangan upang makalapit sa Diyos? Ito ay dahil si Cristo ang gumawa at tumapos ng ating kaligtasan sa krus. Wala tayong maidaragdag sa Kaniyang gawa.  Dahil Siya lamang ang mag-isang gumawa ng kaligtasan, ang tanging magagawa na lamang natin ay tanggapin ang kaligtasang ito sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo. Hindi matatamo ang kaligtasang ito sa pamamagitan ng paggawa ng mabuti o pag-anib sa relihiyon. Matatamo lamang ito sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo.  Ang nag-iisang kundisyon upang magkaroon ng buhay na walang hanggan ay manampalataya kay Cristo para rito, Juan 3:16; Gawa 16:31. Ang sinumang manampalataya ay hindi mapapahamak kundi mayro...

Anak ng Diyos

Image
  Juan 1:12 Datapuwa't ang lahat ng sa kaniya'y nagsitanggap, ay pinagkalooban niya sila ng karapatang maging mga anak ng Dios, sa makatuwid baga'y ang mga nagsisisampalataya sa kaniyang pangalan: Kung regular kang nagbabasa ng aking blogs, alam ninyong isang linggo kaming nagbakasyon sa Manila upang bisitahin ang aming anak na panganay.  Sa sinumang magulang, ang anak ang pinakamahalaga.  Isang malaking pribilehiyong maging anak ng Diyos.  Ang nag-iisang kundisyon upang maging anak ng Diyos ay manampalataya kay Cristo, Juan 1:12; 3:16; Gawa 16:31. Dahil ang Diyos ay may buhay na walang hanggan, kailangan ng tao ng buhay na walang hanggan upang mamuhay kasama ng Diyos bilang Kaniyang anak.  Hindi matatamo ang pagiging anak ng Diyos sa pamamagitan ng pisikal na dugo o pag-anib sa relihiyon. Ang pagiging anak ng Diyos ay sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kaniyang Anak.  Ang Anak ng Diyos ang gumawa ng kaligtasan sa krus. Namatay Siya sa krus upang alisin a...

Lakad tayo

Image
  Ngayon lang ulit kaming naglakad ni Misis sa sentro. Bagamat naglakad kami araw-araw sa Manila, iba pa rin ang naglalakad sa probinsiya.  Ang buhay Cristiano ay madalas ilarawan sa Biblia bilang isang lakad. Hindi ito aksidente. Ang paglalakad ay simpleng kilos, ginagawa araw-araw, at nangangailangan ng patuloy na paggalaw. Ganoon din ang pananampalataya- hindi ito isang sandaling karanasan lamang, kundi isang buhay na patuloy na isinasabuhay. 1. Ang Paglalakad ay Nagsisimula sa Isang Hakbang ng Pananampalataya. Walang makalalakad kung hindi magsisimula. Sa espiritwal na buhay, ang unang hakbang ay ang pananampalataya kay Cristo, Ef 2:8-9; Juan 3:16; Gawa 16:31. Hindi ito paglalakad na nakasalalay sa sariling lakas, kundi pagtugon sa panawagan ng Diyos. Tulad ng isang batang natutong maglakad, nadadapa sa simula, ngunit tinutulungan ng Ama upang makatayo muli. 2. Ang Paglalakad ay Nangangailangan ng Direksyon. Ang isang taong naglalakad nang walang direksyon ay maliligaw. Ka...