Tunay na malaya kay Cristo

 



Tuwing Hunyo 12, iwinawagayway natin ang bandila. Inaawit natin ang Lupang Hinirang. Ginugunita natin ang 1898 sa Kawit, Cavite, nang idineklara ni Emilio Aguinaldo ang kalayaan ng Pilipinas mula sa mahigit 300 taong pananakop ng Espanya. Araw ng kalayaan. Araw ng paglaya mula sa dayuhang kamay.

Pero may isa pang kalayaang mas malalim pa sa politika. Mas personal pa sa kasaysayan ng bansa. Ito ang kalayaan ng kaluluwa mula sa pananakop ng kasalanan. At ang dalawang kalayaang ito ay magkapareho ng kwento.

1. Parehong Nagsimula sa Pagkaalipin

Bago ang Hunyo 12, 1898, may mga Pilipinong ipinanganak, tumanda, at namatay na hindi nakatikim ng kalayaan. Polo y servicio. Buwis. Pang-aabuso ng prayle. Walang sariling gobyerno. Alipin sa sariling bayan.

Ganyan din ang kalagayan ng tao bago makilala si Cristo. Hindi lang tayo nagkakasala. Alipin tayo ng kasalanan.

Juan 8:34: “Sumagot si Jesus sa kanila, ‘Katotohanang sinasabi ko sa inyo, ang bawat nagkakasala ay alipin ng kasalanan.’” Hindi mo kayang “tigilan lang.” Ang galit, ang bisyo, ang inggit, ang kahalayan, ang kasinungalingan, tanikala ang mga iyan. At habang pilit mong kinakalag, lalo kang nagigipit.

Roma 6:16: “Hindi ba ninyo nalalaman na kung kanino ninyo inihahandog ang inyong mga sarili bilang mga aliping masunurin, kayo’y mga alipin niyaong inyong sinusunod?” Ito lang ang pagpipilian: alipin ka ng kasalanan patungo sa kamatayan, o alipin ka ng pagsunod patungo sa katuwiran.

Ang Pilipinas ay may mananakop. Ang kaluluwa ay may mananakop din. At ang pangalan niya ay kasalanan.

2. Parehong Kinailangan ng Dugo Para Makalaya

Hindi nakamit ang kalayaan ng Pilipinas sa pamamagitan ng sulat lang. Hindi nakiusap si Bonifacio. Hindi nagmakaawa si Rizal. May mga buhay na ibinuwis. May dugo sa Balintawak. May dugo sa Bagumbayan. May dugo sa Tirad Pass.

Ang kalayaan ay laging may presyo. At ang presyo ay buhay.

Hebreo 9:22: “Kung walang pagbububo ng dugo ay walang kapatawaran.” Para lumaya ka sa kasalanan, may kailangang mamatay. Pero hindi ikaw. Dahil kung ikaw, impiyerno ang bayad. Roma 6:23: “Sapagkat ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan.”

Kaya may isang nagbayad para sa iyo. 1 Pedro 2:24: “Siya mismo ang nagdala ng ating mga kasalanan sa kanyang katawan doon sa krus, upang tayo’y mamatay sa kasalanan at mabuhay sa katuwiran.”

Si Cristo ang ating Heneral Luna, ating Bonifacio, ating Rizal, pinagsama-sama. Lumaban Siya hindi sa Espanyol, kundi sa impiyerno. Namatay Siya hindi sa Luneta, kundi sa Golgota. At nang sabihin Niyang “Naganap na” sa Juan 19:30, iyon ang “Independence Day” ng kaluluwa mo.

3. Parehong Kalayaan ay Tinatanggap sa Pamamagitan ng Pananampalataya

Noong Hunyo 12, 1898, iwinagayway ang bandila. Pero hindi lahat naniwala agad. Marami ang nagduda. Marami ang bumalik sa pagkaalipin sa takot. Ang mga sumampalataya sa deklarasyon ng kalayaan, sila ang tumindig. Sila ang nakinabang.

Ganoon din sa Ebanghelyo. Juan 8:36: “Kaya’t kung ang Anak ang magpapalaya sa inyo, kayo’y tunay na magiging malaya.” Idineklara na ni Cristo ang kalayaan mo 2,000 taon na ang nakalipas. Pero kailangan mong sumampalataya.

Efeso 2:8-9: “Sapagkat sa biyaya kayo’y naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito’y hindi sa inyong sarili, ito’y kaloob ng Diyos; hindi sa pamamagitan ng mga gawa, upang ang sinuman ay huwag magmalaki.”

Hindi ka maliligtas sa kasalanan dahil Pilipino ka. Hindi ka maliligtas dahil mabait ka. Maliligtas ka lang kung sasampalataya ka na ang dugo ni Cristo ay sapat na para bayaran ang kalayaan mo.

Galacia 5:1: “Sa kalayaan ay pinalaya tayo ni Cristo; kaya’t magsitibay kayo, at huwag na kayong pasakop muli sa pamatok ng pagkaalipin.” Pinalaya ka na. Huwag ka nang bumalik sa dating tanikala.

4. Ang Tunay na Kalayaan ay Para Maglingkod, Hindi Para Mag-abuso

Pagkatapos ng 1898, malaya na ang Pilipinas. Pero para saan? Para magsarili? Para mang-api ng kapwa? Hindi. Para bumuo ng bansa. Para maglingkod sa kapwa Pilipino. Para ipakita sa mundo na kaya nating tumayo sa sarili nating mga paa.

Ganoon din sa espirituwal na kalayaan. Pinalaya ka hindi para bumalik sa dating buhay. Pinalaya ka para maglingkod.

Galacia 5:13: “Sapagkat kayo, mga kapatid, ay tinawag sa kalayaan; huwag lamang gamitin ang inyong kalayaan bilang pagkakataon para sa laman, kundi sa pamamagitan ng pag-ibig ay maglingkuran kayo sa isa’t isa.”

Ang taong nakauunawa ng kalayaan kay Cristo ay hindi nagyayabang, “Malaya na ako, pwede na akong magkasala.” Ang nakauunawa ng kalayaan ay nagsasabi, “Pinalaya ako, kaya maglilingkod ako.”

Roma 6:18: “At yamang pinalaya na kayo mula sa kasalanan, kayo’y naging mga alipin ng katuwiran.” Alipin pa rin, pero ibang Amo na. Dati, malupit na among kasalanan. Ngayon, mabuting Amo na nagbigay ng buhay Niya para sa iyo.

Konklusyon: Ipagdiwang Mo ang Dalawang Kalayaan

Sa Hunyo 12, magtaas ka ng bandila. Magpasalamat ka sa mga bayani. Alalahanin mo ang dugo ng mga Pilipinong namatay para makalaya ka sa dayuhan.

Pero higit pa doon, lumuhod ka. Magpasalamat ka sa Bayaning namatay sa krus para makalaya ka sa kasalanan. Juan 8:32: “At inyong makikilala ang katotohanan, at ang katotohanan ang magpapalaya sa inyo.” At ang Katotohanan ay may pangalan: Jesus. Juan 14:6.

Ang Pilipinas ay malaya na sa politika. Ang tanong: malaya ka na ba sa kasalanan?

2 Corinto 3:17: “Kung saan naroon ang Espiritu ng Panginoon, doon ay may kalayaan.”

Kung wala sa iyo si Cristo, alipin ka pa rin. Kahit nasa malayang bansa ka. Kahit kumakanta ka ng Lupang Hinirang. Ang puso mo ay sakop pa rin ng ibang kaharian.

Pero ngayon, pwede kang lumaya. Hindi kailangan ng rebolusyon. Kailangan lang ng  pananampalataya.

Juan 3:16 Sapagka't gayon na lamang ang pagsinta ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sa kaniya'y sumampalataya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.

Gawa 16:31 At kanilang sinabi, Manampalataya ka sa Panginoong Jesus, at maliligtas ka, ikaw at ang iyong sangbahayan.

Ito ang tunay na Independence Day: ang araw na nanampalataya ka kay Cristo para sa buhay na walang hanggan.

Mabuhay ang Pilipinas. At mabuhay ang kaluluwang pinalaya ni Cristo.

Manatiling nakapokus sa biyaya. Huwag ninyong hayaang nakawin ng mga huwad na guro ang inyong karapatang mag-isip ng doktrina.

Binuong may tulong ng AI.

(Kung gusto ninyo ng karagdagang impormasyon, bisitahin ninyo kami. May pagtitipon kami sa Dahat, kada Linggo, kada 1:00-3:00 pm. Sana manampalataya kayo at kita-kita tayo.

Isang mahalagang paalala: ang mga blogs na ito ay personal kong opinyon at eksposisyon; hindi ito opisyal na pananaw ng Partido Christian Bible Church. Kung nais ninyong malaman ang kanilang opisyal na posisyun, magtanong kayo sa mga matanda ng simbahan. Ang Nieto Bible Page ay isang hiwalay na ministri mula sa PCBC at independiyente rito. Nakikipagtipon ako sa PCBC, pero may personal akong kumbiksiyon sa mga bagay. Bagama't miyembro (muli) ako ng teaching and ruling leadership ng PCBC, anumang mabasa ninyo rito ay hiwalay sa kanila. Anumang nasusulat ay aking pananagutan. 

Kung nakatulong sa inyo ang mga blogs na ito, mangyaring pasubscribe at pashare sa iba. Ibahagi natin at ikalat ang mga Salita ni Cristo at ang libreng biyaya ng Diyos sa lahat ng dakong Filipino ay lenggwahe. Salamat po.)

Download for free:

The Epistle of James https://faithalone.org/ebooks/santiago/

The Epistles of John https://faithalone.org/ebooks/ang-epistula-ni-juan-isang-maikling-komentaryo/

 



Comments

Popular posts from this blog

Isang Pag-aaral sa Efeso 2:8-9

Panalangin sa Kapatiran

Nangungulila sa isang Ama