Broken but beautiful

 

Simple lang ang imahe: isang hilera ng gamit na, sira, at halos pudpod nang mga krayola. Punit-punit ang mga balat. Kalahati ang laki ng ilan. Pero tumatagos ang teksto sa kabila ng sira: “BROKEN CRAYONS STILL COLOR BEAUTIFUL PICTURES.”

Itinatapon natin ang mga sirang krayola. Akala natin wala na silang silbi. Masyadong maliit. Masyadong madumi. Masyadong sira para makagawa ng kahit anong dapat itago. At minsan, ganyan din ang tingin natin sa sarili natin.

Sinisira ng buhay ang mga tao. Bigong kasal. Nawalang trabaho. Adiksyon. Depresyon. Mga pagkakamaling hindi mababawi. Kasalanang kinahihiya natin. Tinitingnan natin ang mga piraso at iniisip, “Hindi na ako magagamit ng Diyos. Sira na ako.”

Pero hindi ganiyan kumilos ang Diyos. Sabi sa 2 Cor 4:7, “Ngunit taglay namin ang kayamanang ito sa mga sisidlang yari sa putik, upang mahayag na ang walang kapantay na kapangyarihan ay mula sa Diyos, at hindi sa amin.” Ang mga sisidlang putik ay nabibitak. Nagkakalangkang. Pero ang kayamanan sa loob- si Cristong nasa atin- ang mahalaga. Hindi kailangan ng Diyos ng perpektong krayola para makapinta ng kagandahan. Ang specialty Niya ay ang mga sira.

Tingnan mo ang Biblia. Si Moises ay mamamatay-taong utal. Si David ay nangalunya. Itinanggi ni Pedro si Jesus nang tatlong beses. Pinag-uusig ni Pablo ang mga Cristiano. Lahat sira. Lahat ginamit. Ang mga bitak nila ang naging lugar kung saan pinakamalakas nagningning ang biyaya ng Diyos.

Ang buong krayola, isang manipis na linya lang ang kayang iguhit. Ang sirang krayola? Nagkakaroon ka ng bagong anggulo. Makakapag-shade ka nang malapad. Makakagawa ka ng texture. Hindi sinira ng pagkabali ang layunin nito. Binago lang nito kung paano ito gumagana.

Ganyan din ang pagkasira mo. Ang sakit na pinagdaanan mo ay nagiging pakikiramay. Ang pagkabigong nalampasan mo ay nagiging karunungan. Ang peklat na dala mo ay nagiging pag-asa para sa ibang taong dumudugo rin sa parehong sugat. Sabi sa 2 Cor 1:4, “Inaaliw Niya tayo sa lahat ng ating kapighatian, upang maaliw din natin ang mga nasa anumang kapighatian.”Ang mga bitak mo ang daanan para tumagas ang aliw papunta sa iba.

Hindi ka gumuguhit ng magagandang larawan sa kabila ng pagiging sira mo. Minsan, gumuguhit ka dahil sira ka.

Naghihintay tayong maging buo muna bago maglingkod. Naghihintay tayong “magaling at sapat” bago tumulong. Naghihintay tayong maging ayos ang lahat bago natin hayaan ang Diyos na gamitin tayo. Pero tingnan mo ulit ang larawan. Sirang-sira pa rin ang mga krayolang iyon. Hindi kailangang pagdikitin ang mga ito para mabuo.

Hinarap ni Jesus ang babae sa balon sa gitna ng kaniyang pagkasira [Juan 4]. Ginamit Niya ang patotoo ng babae sa araw ring iyon. Hindi Niya sinabi, “Ayusin mo muna buhay mo, tapos bumalik ka at maglingkod sa Akin.” Ang sabi Niya, “Ako nga” at sinugo Niya ito. Sira pa rin siya. Pero kumukulay na siya.

Sabi sa Awit 34:18, “Malapit ang Panginoon sa mga may bagbag na puso, at inililigtas Niya ang mga may pusong wasak.” Hindi Siya naghihintay na ayusin mo ang sarili mo. Malapit Siya sa gitna ng pagkasira. At handa ka Niyang pulutin at pagkulayin muli ngayon din.

Tingnan mo ang mga krayolang iyan. Wala kahit isa sa kanila ang makagagawa ng buong larawan mag-isa. Hindi kayang maging paglubog ng araw ng asul. Hindi kayang maging karagatan ng pula. Pero magkakasama- sira, maliit, gamit na- nakakabuo sila ng kumpleto.

Ganyan ang Iglesia. 1 Cor 12:27: “Kayo nga ang katawan ni Cristo, at bawat isa sa inyo ay bahagi nito.”Ang pagkasira mo ay hindi sagabal sa katawan. Iyan ang kulay mo. Baka ang kwento mo ang makaaabot sa isang adik. Baka ang pagkabigo mo ang tutulong sa nanay na hiwalay. Baka ang anxiety mo ang magmiministro sa binatilyo. Hindi mo kailangang maging lahat ng kulay. Kailangan mo lang maging handang kumulay.

Tigilan mo ang pagtingin sa mga bitak mo at tawagin ang sarili mong walang silbi. Pinupulot ng Diyos ang mga sirang krayola nang sadya.

Hindi ka Niya itinatapon. Hindi Siya naghihintay na magmukha kang bago ulit. Kinukuha ka Niya- punit ang balat, magaspang ang gilid, kalahati na lang ang laki- at kumukulay Siya ng magandang obra sa buhay mo.

Dahil sa mga kamay Niya, ang mga sirang krayola ay hindi lang gumagana. Lumilikha sila ng obra maestra.

Isaias 61:3: “Upang bigyan ang mga tumatangis sa Zion- ng putong na bulaklak sa halip na abo, langis ng kagalakan sa halip na pagluluksa, balabal ng papuri sa halip na diwa ng panghihina; upang sila'y tawaging mga punongkahoy ng katuwiran, na tanim ng Panginoon, upang Siya'y luwalhatiin.”

Kaya, anong kulay ka? Pulutin mo ang sirang piraso mo at magsimula ka nang kumulay. Hindi pa tapos ang larawan.

Manatiling nakapokus sa biyaya. Huwag ninyong hayaang nakawin ng mga huwad na guro ang inyong karapatang mag-isip ng doktrina.

Binuong may tulong ng AI.

(Kung gusto ninyo ng karagdagang impormasyon, bisitahin ninyo kami. May pagtitipon kami sa Dahat, kada Linggo, kada 1:00-3:00 pm. Sana manampalataya kayo at kita-kita tayo.

Isang mahalagang paalala: ang mga blogs na ito ay personal kong opinyon at eksposisyon; hindi ito opisyal na pananaw ng Partido Christian Bible Church. Kung nais ninyong malaman ang kanilang opisyal na posisyun, magtanong kayo sa mga matanda ng simbahan. Ang Nieto Bible Page ay isang hiwalay na ministri mula sa PCBC at independiyente rito. Nakikipagtipon ako sa PCBC, pero may personal akong kumbiksiyon sa mga bagay. Bagama't miyembro (muli) ako ng teaching and ruling leadership ng PCBC, anumang mabasa ninyo rito ay hiwalay sa kanila. Anumang nasusulat ay aking pananagutan. 

Kung nakatulong sa inyo ang mga blogs na ito, mangyaring pasubscribe at pashare sa iba. Ibahagi natin at ikalat ang mga Salita ni Cristo at ang libreng biyaya ng Diyos sa lahat ng dakong Filipino ay lenggwahe. Salamat po.)

Download for free:

The Epistle of James https://faithalone.org/ebooks/santiago/

The Epistles of John https://faithalone.org/ebooks/ang-epistula-ni-juan-isang-maikling-komentaryo/