Posts

Iwan mo na lang kaya?

Image
  “Hindi ba mas madali kung iiwan mo na iyan?” Sa bibig ng bata nagmumula ang katotohanan. Nakikita ng mga bata ang pinapakumplikado ng matatanda. 1. Ang Bigat na Hindi Naman Dapat Nating Buhatin Mabigat ang sako na iyan dahil puno. Puno ng pagsisisi. Puno ng kahihiyan. Puno ng mga salitang sana hindi mo na nasabi. Mga relasyong sinira mo. Mga kasalanang inamin mo na pero paulit-ulit mo pa ring binabalikan tuwing alas-dos ng madaling araw. Ang pang-aabusong ginawa sa iyo. Ang mga pagkakataong pinalampas mo. Ang dating ikaw. Binubuhat natin ito na parang parusa. Parang kung magdurusa tayo nang matagal sa ilalim ng bigat nito, baka sakaling mabayaran na natin. Pero sabi sa Isaias 43:18, “Limutin ninyo ang mga dating bagay; huwag ninyong pag-isipan ang nakaraan.” Hindi dahil hindi nangyari ang nakaraan. Kundi dahil hindi nais ng Diyos na buhatin mo ito habang buhay. Awit 103:12: “Kung gaano kalayo ang silangan sa kanluran, gayon inilayo Niya sa atin ang ating mga pagsalangsang.” Kung...

Teolohiya para sa tunay na buhay

Image
  Ito ay teolohiya para sa tunay na buhay. Dahil ang buhay ay hindi masusumpungan sa mga extremes. Masusumpungan ito sa mga sandali. Karaniwan, magulo, maganda, wasak na mga sandali. At ito ang dapat gawin sa bawat isa. 1. Masasayang sandali, Purihin ang Diyos Santiago 1:17: “Ang bawat mabuti at ganap na kaloob ay buhat sa itaas, mula sa Ama ng mga ilaw.” Kapag dumating ang job offer. Kapag buong gabing natulog si baby. Kapag malinis ang resulta ng scan. Kapag naayos ang relasyon. Ang una nating ginagawa ay i-post ito, ipagdiwang, angkinin. Pero ang pagpupuri sa Diyos ay inililipat ang papuri pabalik sa Kaniya. Sinasabi nito, “Hindi ito nagsimula sa akin. Galing ito sa Iyo.” Ang pagpupuri sa masasayang sandali ang pumipigil para hindi maging kayabangan ang kagalakan. Pinaaalala nito sa kaluluwa mo kung sino ang Nagbigay, para hindi mo sambahin ang regalo. Huwag lang tamasahin ang biyaya. Purihin mo ang Nagbigay ng biyaya. 2. Mahihirap na sandali, Hanapin ang Diyos Awit 50:15: “Tuma...

Modelong ama

Image
  Diretso ang sinasabi ng imahe: “FIVE ESSENTIAL THINGS EVERY FATHER MUST GIVE HIS CHILDREN.” Hindi laruan. Hindi mana. Hindi perpektong buhay. Ang limang ito ay mas mahirap, mas malalim, at mas pangwalang-hanggan. Hindi ito mungkahi. Mahahalaga ito. Dahil ang mga ama ay hindi lang nagbibigay para sa tahanan. Hinuhubog nila ang mga kaluluwang nakatira doon. 1. Mahalin Sila Nang Tuloy-tuloy – 1 Cor 16:14 “Gawin ninyo nang may pag-ibig ang lahat ng inyong ginagawa.” Ang mga bata, hindi L-O-V-E ang baybay nila sa pag-ibig. Baybay nila ito ay T-I-M-E at C-O-N-S-I-S-T-E-N-T. Ang pag-ibig ng amang nagpapakita lang kapag mataas ang grado, kapag mabait ang ugali, o kapag komportable lang, ay hindi pag-ibig. Gantimpala iyon. Ang tuloy-tuloy na pag-ibig ay yakap pagkatapos ng kabiguan, hindi lang pagkatapos ng tropeo. Ibig sabihin nito ay sinasabi mong “Mahal kita” noong 5 sila at hanggang 35 na sila. Ibig sabihin nito ay hindi nila kailangang magtaka kung kakampi pa ba nila si Tatay ngayon....

Broken but beautiful

Image
  Simple lang ang imahe: isang hilera ng gamit na, sira, at halos pudpod nang mga krayola. Punit-punit ang mga balat. Kalahati ang laki ng ilan. Pero tumatagos ang teksto sa kabila ng sira: “BROKEN CRAYONS STILL COLOR BEAUTIFUL PICTURES.” Itinatapon natin ang mga sirang krayola. Akala natin wala na silang silbi. Masyadong maliit. Masyadong madumi. Masyadong sira para makagawa ng kahit anong dapat itago. At minsan, ganyan din ang tingin natin sa sarili natin. Sinisira ng buhay ang mga tao. Bigong kasal. Nawalang trabaho. Adiksyon. Depresyon. Mga pagkakamaling hindi mababawi. Kasalanang kinahihiya natin. Tinitingnan natin ang mga piraso at iniisip, “Hindi na ako magagamit ng Diyos. Sira na ako.” Pero hindi ganiyan kumilos ang Diyos. Sabi sa 2 Cor 4:7, “Ngunit taglay namin ang kayamanang ito sa mga sisidlang yari sa putik, upang mahayag na ang walang kapantay na kapangyarihan ay mula sa Diyos, at hindi sa amin.” Ang mga sisidlang putik ay nabibitak. Nagkakalangkang. Pero ang kayamanan...

Ssshhh!!!

Image
  Diretso ang sinasabi ng larawan: “KUNG KAILAN DAPAT MANAHIMIK – Huwag buksan ang iyong bibig…” Pagkatapos ay naglilista ito ng 10 pagkakataon kung kailan karunungan ang pananahimik kaysa sa pagsasalita. Hindi ito tawag para huwag ka nang magsalita kailanman. Sinasabi rin ng Biblia na “ang salitang nakalapat sa tamang panahon ay gaya ng mansanas na ginto sa mga inukit na pilak” [Kaw 25:11]. Pero ang karunungan ay alam ang pagkakaiba ng pagsasalita at pagtahimik. Ito kung bakit mahalaga ang 10 puntong iyon. 1. Kapag Galit Ka – Kaw 14:17 “Ang taong madaling magalit ay gumagawa ng kamangmangan.” Kinokontrol ng galit ang paghatol. Ang mga salitang binitiwan sa init ng ulo ay parang mga palaso- hindi mo na mababawi kapag nakawala na. Binibigyan ng katahimikan ang emosyon mo ng sapat na oras para lumamig para ang mga salita mo ay manatili sa ilalim ng kontrol ng Espiritu, hindi ng init ng ulo mo. 2. Kapag Hindi Mo Alam – Kaw 18:13   “Kung ang isang tao ay sumasagot bago makini...

Put me down... in your prayer list

Image
  Maikli ang imahe pero tumatagos: “If you’re gonna ‘put someone down’, put them down on your prayer list.” Wordplay lang sa umpisa, pero seryoso ang punto. Lahat tayo nakararamdam ng pagnanasang “put someone down” kapag nasaktan tayo, nadismaya, o nainis. Itinutuwid ng imahe ang impulse na iyon. Sa halip n aktuhan ang pagnanasang ito, kunin ang pangalang handa mo nang siraan, at ilagay mo sa harap ng Diyos. Ang ibig sabihin ng “put someone down” ay maliitin, punahin, o pagtsismisan. Ganiyan tayo humahawak ng inis nang hindi nadudumihan ang kamay. Isang sarkastikong komento. Isang text sa kaibigan. Isang paulit-ulit na mapanghusgang kaisipang.  Binabalaan tayo ng Santiago 3:9-10 tungkol sa ganitong dobleng pamumuhay: “Sa dila natin pinupuri ang Panginoon at Ama, at sa dila rin natin sinusumpa ang taong ginawa ayon sa larawan ng Diyos. Sa iisang bibig nanggagaling ang pagpuri at ang panunumpa.” Ang pagnanasang maliitin ang iba ay nanggagaling sa pusong nakaramdam ng sakit, bant...

Nagpipigil

Image
  Ang pagpipigil sa sarili ay hindi tungkol sa pagiging matigas o paghadlang sa kung sino ka. Ito ay tungkol sa pagpayag na hubugin ng Diyos ang panloob na buhay mo upang ang panlabas na buhay mo ay magsalamin sa Kaniya. Tinatawag ng Santiago 3:5-8 ang dila na “maliit na bahagi ng katawan, pero nagmamalaki ng malalaking bagay.” Ang isang walang ingat na salita ay maaaring mag-apoy ng malaking pinsala sa isang kasal, pagkakaibigan, o trabaho. Pero ang dilang nakokontrol ay nagdadala ng kagalingan, pampatibay-loob, at katotohanan. Ang pagpipigil sa sariling ito ay nangangahulugan ng paghinto bago magsalita, pagtangging magtsismis, at pagpili ng mga salitang nagpapatibay. Sabi sa Kawikaan 18:21, “Ang kamatayan at buhay ay nasa kapangyarihan ng dila.” Ang lalaking nakasusupil sa kaniyang pananalita ay nagpapakitang siya ay pinamumunuan ng Espiritu. Sabi sa Kawikaan 29:11, “Ang mangmang ay naglalabas ng buong galit niya, ngunit ang marunong ay dahan-dahang pinipigil ito.” Ang galit mism...

Exposed but safe

Image
  Ang linyang iyon ang susi kung bakit mahalaga ang kasal, kung bakit may mga hangganan sa sekswalidad, at kung bakit ang intimasya ay higit pa sa pisikal. Nang likhain ng Diyos sina Adan at Eva, simple lang ang unang tala tungkol sa kanilang relasyon: “Parehong hubad ang lalaki at ang kaniyang asawa, at hindi sila nahihiya” [Gen 2:25]. Walang pagtatago, walang takot, walang pagpapanggap. Sila ay ganap na kilala at ganap na tinanggap. Ang seks sa kasal ay nilalayong maging pisikal na pagpapahayag ng “hubad at walang kahihiyang” realidad na iyon. Hindi lang ito pagtatagpo ng mga katawan, kundi dalawang taong pinipiling magpakitang ganap- pisikal, emosyonal, at personal- at pinipili pa rin ang isa’t isa. Sa labas ng tipan ng kasal, ang ganitong antas ng pagkakahubad ay nagiging mapanganib. Sa loob nito, nagiging ligtas. Ang paghuhubad na walang pangako ay humahantong sa kahinaang walang proteksyon. Dahil dito inilagay ng Diyos ang seks sa loob ng isang panghabambuhay, eksklusibong ti...

Simba Tayo

Image
  Isang paglilinaw: Hindi nito sinasabing mawawala ang kaligtasan mo sa labas ng lokal na simbahan. Ang sinasabi nito ay makakaligtaan mo ang disenyo ng Diyos para sa iyong paglago, proteksyon, at layunin. Ang mga bagong silang ay hindi nagpapalaki sa sarili. Kailangan nila ng nursery—init, pagkain, proteksyon, at mga taong marunong mag-alaga sa kanila. Ang lokal na simbahan ang nursery na iyon para sa mga bago at lumalagong mananampalataya. “Gaya ng mga bagong silang na sanggol, maghangad kayo ng dalisay na gatas espiritwal, upang sa pamamagitan nito ay lumago kayo sa kaligtasan” [1 Ped 2:2]. Dinisenyo ng Diyos ang mga pastor at guro “upang ihanda ang mga banal para sa gawain ng ministeryo, para sa pagpapatibay ng katawan ni Cristo” [Efe 4:12]. Sa labas ng lokal na katawan, madaling manatiling kulang sa nutrisyon, maipit sa mga pakikibaka, at maging madaling biktima ng maling aral. Ang nag-iisang sundalo sa larangan ng digmaan ay lantad sa kapahamakan. Ang buhay Cristiano ay inila...

Sa sandaling manampalataya

Image
  Ang 31 bagay na ito ay hindi lang listahan para basahin at kalimutan. Binabago nila ang pananaw mo sa Diyos, sa sarili mo, at sa hinaharap mo. Kapag naunawaan mong nangyari na ang lahat ng ito sa sandaling sumampalataya ka, nawawala ang bigat ng pagtatangkang “maging sapat” para sa Diyos. Maraming tao ang nabubuhay na parang nasa probasyon pa rin sila sa Diyos. Iniisip nila, “Kung maganda ang ginawa ko ngayon, mahal ako ng Diyos. Kung nagkamali ako, galit Siya sa akin.” Pero ang listahan ay nagpapakitang ang relasyon mo sa Diyos ay hindi nakasalalay sa performance mo.  Dahil nasa kay Cristo ka na, ang katuwiran Niya ang hawak mo [2 Cor 5:21]. Dahil tinatakan ka ng Espiritu Santo, ligtas ka hanggang sa araw ng katubusan [Ef 1:13-14]. Wala nang hatol para sa iyo [Roma 8:1]. Ang kapahingahang ito ang sinasabi ni Jesus sa Mateo 11:28: “Magsilapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatang lubha, at kayo’y bibigyan ko ng kapahingahan.” Minsan iniisip natin na ang kal...