Nieto Bible Page

  Isang matapang na pahayag ito sa isang mundong mabilis umikot, nagbabago ang uso magdamag, at itinuturing na luma na ang anumang matagal na. Ngunit nananatili ang pahayag na ito dahil nagsasalita ang Biblia sa mga bagay na hindi nagbabago: ang puso ng tao, ang katangian ng Diyos, at ang hinaharap na Kaniyang ipinangako. Ang mga pahayagan ay nag-uulat kung ano ang nangyayari ngayon at luma na bukas. Ang Biblia ay tumatalakay kung bakit ito nangyayari. Ang kalikasan ng tao ay hindi nagbago mula pa sa Genesis. Hanggang ngayon, nakikipaglaban pa rin ang tao sa pagmamataas, takot, kasakiman, pagnanasa, at sa pagnanais na maging diyos ng sarili. Isinulat ni Jeremias, “Ang puso ay magdaraya nang higit sa lahat ng bagay, at lubhang masama; sino ang makakaunawa nito?” (Jer 17:9). Inilarawan din ni Pablo ang parehong pakikibaka sa Roma 7: “Samakatuwid hindi ko ginagawa ang nais ko, kundi ang kinasusuklaman ko ang ginagawa ko” (Roma 7:15). Nagbabago ang mga headline, ngunit nananatili ang u...

  Sa pang-araw-araw na buhay, pinapatunayan ng isang sertipiko ng kapanganakan ang dalawang bagay: na ikaw ay isinilang, at kung sino ang iyong mga magulang. Ginagamit din ng Kasulatan ang parehong ideya para sa buhay Cristiano. Kapag ang isang tao ay ipinanganak na muli, nagbibigay ang Diyos ng patunay na naganap ang isang bagong kapanganakan at na ang mananampalataya ay Kaniya na ngayon. Ang “sertipiko ng espirituwal na kapanganakan” ay hindi isang papel, kundi ang katotohanan ng kapanganakan, ng pag-aampon, at pagpapatotoo ng Espiritung inilalarawan ng Biblia. Sinabi ni Jesus kay Nicodemo, “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa iyo, maliban na ang tao’y ipanganak na muli, hindi siya makakakita ng kaharian ng Diyos” (Juan 3:3). Ang kapanganakang tinutukoy Niya ay hindi pisikal kundi espirituwal: “Ang ipinanganak ng laman ay laman, at ang ipinanganak ng Espiritu ay espiritu” (Juan 3:6). Ipinaliwanag ni Pedro kung ano ang hitsura ng kapanganakang ito: “Siya ang nagpanibago sa at...

  Mula sa pananaw ng Free Grace, ang katawang muling nabuhay ay isang pangakong siniguro ng gawa ni Cristo at tatanggapin sa pamamagitan ng pananampalataya lamang. Hindi ito matatamo sa pamamagitan ng pagsunod, hindi nawawala dahil sa kasalanan, at hindi nakadepende sa pagtitiyaga sa pagganap. Ang bawat mananampalataya—mula sa sandaling sumampalataya kay Cristo—ay nagtataglay na ng buhay na walang hanggan at tatanggap ng katawang muling nabuhay dahil si Cristo ay nabuhay mula sa mga patay at nangakong bubuhayin Niya ang lahat ng sa Kaniya. Ang pundasyon ay si Cristo mismo. Isinulat ni Pablo, “Ngunit sa katotohanan, si Cristo ay muling binuhay mula sa mga patay, ang unang bunga ng mga natutulog” (1 Cor 15:20). Ang “unang bunga” ay nangangahulugang ang Kaniyang pagkabuhay ay siyang pangako at huwaran ng susunod. Iginigiit ng teolohiyang Free Grace na ang siniguro ni Cristo para sa mga mananampalataya ay hindi maaaring mawalang-bisa dahil sa kanilang pagkukulang. Sabi ni Jesus, “Binib...

  Ang pagbaba ng pagdalo sa simbahan ay isang kalakarang makikita sa maraming lugar ngayon. Mas kakaunti ang nagtitipon linggo-linggo, mas kakaunti ang mga pamilyang nagsasama ng kanilang mga anak, at mas kakaunti ang nananatiling konektado sa mahabang panahon. Hindi iniiwasan ng Kasulatan ang katotohanang ito. Tinutugunan nito kung bakit lumalayo ang mga tao, kung para saan ang pagtitipon, at kung ano ang inaasahan ng Diyos sa Kaniyang bayan kapag tinutukso silang tumigil sa pagtitipon. Ipinapalagay ng Bagong Tipang magtitipon ang mga mananampalataya. Sabi sa Hebreo 13:17, “Sundin ninyo ang inyong mga tagapanguna at magpasakop kayo sa kanila, sapagkat sila ang nagbabantay para sa inyong mga kaluluwa.” Ang ganitong uri ng pag-aalaga sa isa’t isa ay nangyayari nang personal. Direktang sinabi sa Hebreo 10:24-25: “At pag-isipan natin kung paano natin mapupukaw ang isa’t isa sa pag-ibig at sa mabubuting gawa, na huwag pabayaan ang ating pagtitipon, gaya ng kaugalian ng ilan, kundi mang...

  Sinabi ni Jesus, “Sagana ang anihin, ngunit kakaunti ang mga manggagawa.” Pagkaraan ng dalawang libong taon, totoo pa rin ang obserbasyong ito. Napakalaki pa rin ng pangangailangan ng mga taong gagawa sa gawain ng kaharian, ngunit maliit pa rin ang bilang ng mga talagang gumagawa. At sa loob ng maliit na bilang na iyon, mas maliit pa ang bilang ng mga umaatend lang sa simbahan nang hindi gumagawa. Ang literal na pagbasa ng Kasulatan ay nagpapakita na ang pagdalo ay hindi kailanman nilayon upang palitan ang paggawa, at ang inaasahan ng Diyos ay ang mga alagad ay magtrabaho, hindi lang dumalo. Hindi nagsalita si Jesus tungkol sa isang metaporikal na ani. Kakatapos lang Niyang maglibot sa mga bayan at nayon, “nagtuturo sa kanilang mga sinagoga at ipinapahayag ang ebanghelyo ng kaharian at nagpapagaling ng bawat sakit at bawat karamdaman.” Nang makita Niya ang mga pulutong, “nahabag Siya sa kanila, sapagkat sila’y napapagod at lupaypay, tulad ng mga tupang walang pastol.” Ang problem...

  Sa Evangelio ni Juan, madalas gamitin ni Jesus ang pagkain at pag-inom bilang metapora ng pananampalataya. Hindi ito tungkol sa pisikal na pagkain, kundi sa pananampalataya sa Kaniya bilang pinagmumulan ng buhay na walang hanggan. Ang pananampalataya kay Jesus ay inilalarawan bilang pinakamalapit at pinakapangailangan na gawain ng pagtanggap sa Kaniya, tulad ng pagtanggap natin ng pagkain sa ating katawan. Sa Juan 6, matapos pakainin ang 5,000, sinundan si Jesus ng mga tao para humanap ng tinapay. Sinabi Niya sa kanila: “Huwag kayong magtrabaho para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili at nagbibigay ng buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao.” At nilinaw Niya ang metapora: “Ako ang tinapay ng buhay. Ang lumalapit sa akin ay hindi na magugutom kailanman, at ang sumasampalataya sa akin ay hindi na mauuhaw kailanman.” Ang “lumalapit” kay Jesus at ang “sumasampalataya” sa Kanya ay inilagay nang magkatabi sa pagkauhaw at pagkagutom na masusupil. ...

  Sa Biblia, ang pagsasalo sa pagkain ay hindi lang tungkol sa pagkain. Mula Genesis hanggang Pahayag, ang sabayang pagkain ay nagsisilbing palatandaan ng relasyon, pagtanggap, at tipan. Sa kabilang banda, ang pagtangging kumain nang magkasama ay nagiging tanda ng paghihiwalay, paghatol, at sirang pagsasamahan. Kaya ang pagkain at hindi pagkain ay makapangyarihang metapora para sa pagsasamahan at paghihiwalay sa buhay Cristiano. Ang Pagsasalo sa Pagkain ay Sumasagisag sa Pagtanggap at Tipan Sa sinaunang Gitnang Silangan, ang pagsasalo sa pagkain ay nangangahulugan ng pagpasok sa isang ugnayang may kapayapaan at pagtitiwala. Ang kumain kasama ang isang tao ay parang sinasabi, “Malugod kang tinatanggap dito; hindi tayo magkaaway.” Itinatag mismo ng Diyos ang ganitong kalakaran. Sa Exodo 24:9-11, matapos gawin ang tipan sa Sinai, nakita nina Moises, Aaron, Nadab, Abihu, at ng mga matatanda ang Diyos, “at sila’y kumain at uminom.” Ang salo-salo ay nagpapatunay na naitatag na ang pakiki...

  May mga taong mahirap kausapin hindi dahil mahina sila magpaliwanag kundi dahil hindi sila nakikinig. Mas interesado silang marinig ang sarili nilang boses kaysa sinserong makipag-usap. Hindi nila magawang manahimik upang pagnilayan ang sinasabi ng kausap; madalas bago pa maunawaan ang isyu, may hatol na agad.  Ang resulta ay kawalan ng malalim na pagkakaunawaan at maayos na pakikipagtalastasan.  Kailangan nating matutunan ang arte ng pananahimik. Mayroon tayong dalawang tainga at isang bibig dahil mas kailangan nating makinig kaysa magsalita.  Para sa karamihan, ang pananahimik ay hindi komportable. Mas mabilis magsalita kaysa mag-isip. Nawawala ang agham ng pagninilay at pagtitimbang; sa harap ng mundong perpormatibo, ang layon ay hindi umunawa kundi magbigay ng impresyon.  Ang resulta ay mababaw na ugnayang agad napuputol kapag nakakuha ng bagong fans.  Matuto tayong makinig bago magsalita. May mga bagay na hindi dapat sagutin at may mga panahong mas m...

  Hindi madali ang maging magulang. Lalo kung ikaw ay breadwinner at maraming umaagaw sa iyong atensiyon. May mga bagay na gusto mong gawin ngunit kailangan mong isakripisyo. May mga bagay na ayaw mo gawin pero ginagawa mo dahil mahal mo ang iyong mga anak.  Isang malaking responsabilidad ang pagiging magulang at hindi lahat ay handa para rito.  Ngunit ito ay isa ring pribilehiyo. Oo mahirap pero ito ay isang pakikimanggagawa sa Diyos sa paghubog ng isang bata sa larawan ni Cristo.  Nais ng Diyos na gawing kawangis ni Cristo ang Kaniyang mga anak, at tayong mga Cristianong magulang ay may malaking papel rito.  Ang nag-iisang kundisyon upang maging anak ng Diyos ay pananampalataya kay Cristo, Juan 1:12. Ang sinumang manampalataya ay mayroong buhay na wala hanggan at hindi mapapahamak, Juan 3:16; Gawa 16:31. Sila ay mga anak ng Diyos, Gal 3:26.  At upang ang mga anak na ito ay lumago sa maturidad kay Cristo, hindi sapat ang turo ng pastor sa simbahan. Isa o d...