Nieto Bible Page

  Tatlong eksena. Tatlong propesyon. Isang katotohanang hindi kayang baguhin ng mundo: “Kayang linisin ng hukom ang rekord mo; Kayang pagalingin ng doktor ang katawan mo; Pero si Cristo lang ang makapagliligtas ng kaluluwa mo.” 1. Ang Hukom: Kayang Burahin ang Kaso, Pero Hindi ang Konsensiya Nakatayo ka sa korte. Nanginginig. May record ka. Nagnakaw, nagsinungaling, nanakit. Guilty. Pero binaba ng hukom ang maso: “Not guilty. Case dismissed. Record expunged.” Malaya ka na. Sa papel, malinis ka na. Ganyan ang hustisya ng tao. Kapag napatawad ka, nabura ang file mo sa NBI, sa korte, sa barangay. Pwede ka nang mag-abroad. Pwede ka nang mag-apply ng trabaho.  Pero pag gabi na, at tahimik, bumabalik ang alaala. Ang konsensiya, hindi nae-expunge ng hukom. Awit 51:3: “Sapagkat kinikilala ko ang aking mga pagsuway, at ang aking kasalanan ay laging nasa harapan ko.” Roma 3:23: “Sapagkat ang lahat ay nagkasala, at hindi nakaabot sa kaluwalhatian ng Diyos.” Lahat tayo, may rekord. Hindi ...

  Tatlong pangangailangan. Isang tanong: Alin ang madalas mong kalimutan? “Ang phone mo kailangan ng charge; Ang kotse mo kailangan ng gasolina; Ang kaluluwa mo kailangan si Jesus.” 1. Hindi Mo Kinakalimutan ang Phone Mo, Pero Nakakalimutan Mo ang Kaluluwa Mo Lowbat. Panic. Kahit nasa CR, naghahanap ng outlet. Kahit 2% na lang, dapat may power bank. Hindi tayo mapakali kapag ang phone natin ay mamamatay. Bakit? Dahil doon nakasalalay ang trabaho, ang komunikasyon, ang “buhay” natin. Pero ilang beses mo nang hinayaang “lowbat” ang kaluluwa mo?   Awit 42:1-2: “Kung paanong hinahanap ng usa ang mga batis ng tubig, gayon hinahanap ng aking kaluluwa ikaw, O Diyos. Ang aking kaluluwa ay nauuhaw sa Diyos, sa Diyos na buhay.” Ang phone, pag na-lowbat, patay. Ang kaluluwa, pag na-lowbat, buhay pa pero patay ang loob. Empty. Pagod. Iritable. Walang gana. Mateo 11:28: “Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatan, at kayo’y aking pagpapahingahin.” Si Jesus ang char...

  Tatlong katotohanang hindi kayang pagpalitin: “Ang pagkain ay bumubusog sa tiyan; Ang pera ay bumubusog sa pitaka; Si Jesus ay bumubusog sa puso.” 1. Ang Tiyan ay Marunong Magutom, Pero Hindi Marunong Makuntento Kumain ka ngayon. Busog ka. Pero bukas, gutom ka ulit. Ganiyan ang tiyan. Paulit-ulit. Walang katapusan. Ganiyan din ang mga bagay sa mundo. Juan 6:27: “Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili tungo sa buhay na walang hanggan.” Ang pagkain ay kailangan. 1 Timoteo 4:4-5: “Ang bawat nilikha ng Diyos ay mabuti, at walang dapat itakwil kung tinatanggap nang may pasasalamat.” Hindi masama ang kumain. Ang masama ay kapag inaasahan mong ang lechon, pizza, o buffet ang magbibigay ng kahulugan sa buhay mo. Eclesiastes 6:7: “Lahat ng pagpapagal ng tao ay para sa kanyang bibig, gayunma’y hindi nasisiyahan ang kanyang pananabik.” Kasi ang tiyan ay tiyan lang. Hindi ito puso. Ang problema, pinapakain natin ang puso ng pagkaing para sa tiyan. ...

  1. Ang Irony ng Modernong Tao: High-Tech ang Lock, Pero Bukas ang Kaluluwa Face ID. Fingerprint. 6-digit PIN. Two-factor authentication. Ayaw nating may makasilip sa chat natin. Ayaw nating manakaw ang GCash natin. Kaya gumagastos tayo sa phone case, sa tempered glass, sa insurance. Double lock sa pinto. CCTV sa gate. Grills sa bintana. Asong bantay. Ayaw nating mapasok ng magnanakaw ang bahay natin. Kaya nagpapakabit tayo ng alarma, ng padlock na kasing laki ng kamao. Pero ang isip natin, bukas sa TikTok 24/7. Ang puso natin, bukas sa inggit, galit, at pagnanasa. Ang kaluluwa natin, walang bantay. Walang password. Walang kandado. Kawikaan 4:23: “Ingatan mo ang iyong puso ng buong sikap, sapagkat mula rito dumadaloy ang mga bukal ng buhay.” Ingatan. Guard. Bantayan. Pero paano mo babantayan ang hindi mo pinapahalagahan? Mateo 6:21: “Sapagkat kung nasaan ang iyong kayamanan, naroon din ang iyong puso.” At malinaw sa lifestyle natin kung nasaan ang kayamanan natin. Nasa phone. Nasa...

  1. Ang Shopping Cart na Kaluluwa Bakit ba ang saya sa Shopee pag may “Order Received” na? Bakit ba ang gaan ng loob pag may bagong sapatos, bagong phone, bagong damit? Kasi tayo ay nilikhang may pagnanasa. Ang problema, mali ang pinagbubuhusan natin ng pagnanasa. Ang shopping cart ay dinisenyo para punuin. Gulong para itulak. Basket para lagyan. At ganun din tayo. Eclesiastes 3:11: “Inilagay niya ang walang hanggan sa puso ng tao.”  May vacuum sa loob natin. Isang butas na hugis-Diyos. At sinusubukan natin itong punuin ng mga bagay na may barcode. Pero ang nangyayari: Bumili ka. Sumaya ka. Na-bored ka. Bumili ka ulit. Paulit-ulit. Parang adik. Parang hamster sa gulong. Ito ang “purchase to purchase” na buhay. Lucas 12:15: “Mag-ingat kayo at magbantay sa lahat ng uri ng kasakiman; sapagkat ang buhay ng tao ay hindi nakasalalay sa kasaganaan ng kanyang mga ari-arian.” Hindi masama ang bumili. Ang masama ay kapag ang pagbili ang naging dahilan ng paghinga mo. 2. Ang Trapiko ng...

  Ipangaral mo muna sa sarili mo ang mga sermon na pinag-aaralan mo, bago mo ipangaral sa iba.” 1. Ang Tungkod na May Pako: Ang Salita ng Diyos ay Para sa Iyo Muna Ang tungkod ng pastol ay para sa tupa. Para itama. Para ilayo sa kapahamakan. Para hagupitin kung kailangan. Awit 23:4: “Ang iyong pamalo at ang iyong tungkod, ay siyang umaaliw sa akin.” Umaaliw, pero minsan masakit. Ganiyan ang Salita ng Diyos. Hebreo 4:12: “Sapagkat ang salita ng Diyos ay buhay at mabisa, at matalas kaysa alinmang tabak na may dalawang talim, at tumatagos hanggang sa paghihiwalay ng kaluluwa at espiritu.” Matalas. Tumutusok. Bumubutas ng puso. Pero ang problema ng marami sa atin: Hawak natin ang tungkod para sa iba, pero ayaw nating maramdaman ang pako nito sa sarili nating palad. Mahilig tayong mangaral ng pagpapatawad, pero tayo ang unang nagtatanim ng sama ng loob. Magaling tayong magturo ng katapatan, pero tayo ang unang nanlalamang. Bihasa tayong mag-quote ng Mateo 6:33, pero tayo ang unang balis...

  Ang relasyon ay parang aklat na sabay nating sinusulat. May mga kabanatang maganda, may karaniwan, at may hindi gaanong maganda. Ang halaga ng kwento natin ay hindi sa isang kabanata lang, kundi sa simula, sa wakas, at sa lahat ng nasa pagitan. 1. Walang Aklat na Isang Kabanata Lang Madali tayong maghukom base sa isang pahina. Isang away, layas na. Isang pagkakamali, hiwalay na. Isang “bad chapter,” sunog na ang buong libro. Pero isipin mo: Kung ang buhay ni Jose ay tinapos sa kabanatang “ipinagbili ng mga kapatid,” trahedya ang kwento. Kung ang buhay ni Pedro ay tinapos sa kabanatang “itinatwa si Jesus,” walang magbubukas ng evangelio sa mga Gentil, Gawa 10. Kung ang buhay mo ay huhusgahan base sa pinakapangit mong araw, sino ang makaliligtas? Eclesiastes 7:8: “Ang wakas ng isang bagay ay mas mainam kaysa sa pasimula nito.” Hindi mo binabasa ang isang nobela para lang sa unang kabanata. Binabasa mo hanggang dulo dahil ang kahulugan ay nasa kabuuan. Ang relasyon, ganun din. Ang h...

  1. Ang Bakal ay Hindi Nagiging Espada sa Bulak Walang espadang hinubog sa loob ng aircon. Walang baluting nabuo sa banayad na haplos. Kailangan ng apoy. Kailangan ng palo. Kailangan ng init na halos tumunaw. Ganyan din ang kaluluwa. Ayaw natin ng sakit. Ayaw natin ng pagkabigo, pagtataksil, kawalan, kahihiyan, at luha. Tinatawag natin silang “pangit na karanasan.” Pero sa kamay ng Diyos, ang pangit ang ginagamit Niyang materyales para gumawa ng maganda. Isaias 64:8: “Ngunit ngayon, O Panginoon, ikaw ay aming Ama; kami ay putik, at ikaw ang aming magpapalayok; at kaming lahat ay gawa ng iyong kamay.” Ang Diyos ay Panday. Ang apoy ay pagsubok. Ang martilyo ay kahirapan. Ang praktisan ay ang mundong madalas ay malupit. Pero hindi Niya tayo pinapalo para sirain. Pinapalo Niya tayo para hubugin. Santiago 1:2-4: “Mga kapatid ko, ituring ninyong buong kagalakan kapag kayo’y nahaharap sa sari-saring pagsubok, yamang nalalaman ninyo na ang pagsubok sa inyong pananampalataya ay nagbubunga...

  “Ang pagkain ay bumubusog sa tiyan; Ang pera ay bumubusog sa pitaka; Si Jesus ay bumubusog sa puso.” 1. Ang Tiyan ay Marunong Magreklamo, Pero Hindi Marunong Makuntento Kumain ka na. Busog ka na. Pero maya-maya, gutom ka na naman. Iyan ang tiyan. Paulit-ulit. Walang katapusan. Ganyan din ang laman ng mundo. Juan 4:13-14: “Ang sinumang uminom ng tubig na ito ay muling mauuhaw, ngunit ang sinumang uminom ng tubig na ibibigay ko ay hindi na mauuhaw magpakailanman.” Ang pagkain ay kailangan. Utos ng Diyos na alagaan ang katawan. 1 Corinto 6:19. Pero ang pagkain ay hindi sinasagot ang tanong ng kaluluwa. Pwede kang busog pero malungkot. Pwede kang kumakain sa mamahaling restaurant pero walang gana sa buhay. Eclesiastes 6:7: “Lahat ng pagpapagal ng tao ay para sa kanyang bibig, gayunma’y hindi nasisiyahan ang kanyang pananabik.” Kasi ang tiyan ay tiyan lang. Ang problema, sinusubukan nating pakainin ang puso gamit ang pagkaing para sa tiyan. 2. Ang Pitaka ay Pwedeng Mapuno, Pero ang Ka...