Bakanteng mga upuan

 

Ang pagbaba ng pagdalo sa simbahan ay isang kalakarang makikita sa maraming lugar ngayon. Mas kakaunti ang nagtitipon linggo-linggo, mas kakaunti ang mga pamilyang nagsasama ng kanilang mga anak, at mas kakaunti ang nananatiling konektado sa mahabang panahon. Hindi iniiwasan ng Kasulatan ang katotohanang ito. Tinutugunan nito kung bakit lumalayo ang mga tao, kung para saan ang pagtitipon, at kung ano ang inaasahan ng Diyos sa Kaniyang bayan kapag tinutukso silang tumigil sa pagtitipon.

Ipinapalagay ng Bagong Tipang magtitipon ang mga mananampalataya. Sabi sa Hebreo 13:17, “Sundin ninyo ang inyong mga tagapanguna at magpasakop kayo sa kanila, sapagkat sila ang nagbabantay para sa inyong mga kaluluwa.” Ang ganitong uri ng pag-aalaga sa isa’t isa ay nangyayari nang personal. Direktang sinabi sa Hebreo 10:24-25: “At pag-isipan natin kung paano natin mapupukaw ang isa’t isa sa pag-ibig at sa mabubuting gawa, na huwag pabayaan ang ating pagtitipon, gaya ng kaugalian ng ilan, kundi mangagpatibayan tayo sa isa’t isa, at lalo na ngayong nakikita ninyong nalalapit na ang Araw.”

Ang “huwag pabayaan ang ating pagtitipon” ay nangangahulugang napapabayaan na ang pagtitipon kahit noong unang siglo. Ang babala ay laban sa paggawang kaugalian ang pag-iwas. Malinaw ang layunin: upang pukawin ang pag-ibig, magpatibay, at maghanda para sa pagbabalik ni Cristo. Ang pagdalo lang ay hindi nagliligtas, ngunit ang patuloy na pagliban ay nag-aalis sa isang mananampalataya sa isa sa mga itinalagang paraan ng Diyos para sa pagtitiyaga.

Ipinaliwanag ito ni Jesus sa Talinhaga ng Manghahasik. Ang binhi sa batuhan ay “nakikinig ng salita at agad na tinatanggap ito nang may galak, ngunit wala siyang ugat sa kanyang sarili, kaya’t tumatagal lamang ng sandali, at pagdating ng kapighatian o pag-uusig dahil sa salita, agad siyang natitisod.” Ang bigat at pagdurusa ang nagiging dahilan kung bakit humihiwalay ang ilan.

Ang binhi sa tinikan ay sinasakal ng “mga alalahanin ng sanlibutan at ang pandaraya ng kayamanan.” Ang pagiging abala, karera, pera, at libangan ay dahan-dahang nakakaagaw sa pagbibigay-priyoridad sa pagtitipon kasama ang bayan ng Diyos.

Sinasabi sa Pahayag 2:4 ang tungkol sa isang iglesyang hindi tumalikod sa doktrina ngunit “iniwan ang unang pag-ibig.” Bumababa ang pagdalo kapag nanlalamig ang pag-ibig at nagiging tungkulin na lang ang pagtitipon sa halip na kagalakan.

Iniugnay ng Bagong Tipan ang pagtitipon sa paglago at proteksyon. Sabi sa Efeso 4:11-13, nagbigay si Cristo ng mga pastor at guro “upang ihanda ang mga banal para sa gawain ng paglilingkod, para sa ikatitibay ng katawan ni Cristo, hanggang sa makarating tayong lahat sa pagkakaisa ng pananampalataya at ng pagkakilala sa Anak ng Diyos.” Kung hindi naroroon ang mga banal para sanayin, hindi sila lalago, at hindi matitibay ang katawan.

Ipinapakita sa 1 Corinto 5:2 na ang pagdidisiplina at pagpapanumbalik ay nangyayari sa nagtitipong kapulungan. Kapag tumigil sa pagtitipon ang mga tao, lumalabas din sila sa pananagutan at pag-aalaga na nag-iingat sa kanila mula sa kasalanan. Nagbabala ang Hebreo 3:12-13, “Mag-ingat kayo, mga kapatid, baka sakaling sa sinuman sa inyo ay magkaroon ng masama at di-nananampalatayang puso, na humihiwalay sa Diyos na buhay. Sa halip, magpaalalahanan kayo sa isa’t isa araw-araw, habang tinatawag pa itong ‘ngayon,’ upang ang sinuman sa inyo ay huwag patigasin ng pandaraya ng kasalanan.” Ang ganitong pagpapaalala ay nangyayari sa komunidad.

Nang mawalan ng unang pag-ibig ang iglesya sa Efeso, simple lang ang utos ni Cristo: “Alalahanin mo kung saan ka nahulog; magsisi ka at gawin mo ang mga ginawa mo noong una.” Ang solusyon ay hindi palitan ang pagtitipon ng isang bagay na mas madali, kundi bumalik sa mga unang gawa—pagsisisi, debosyon, at paglilingkod.

Ibinibigay ng Gawa 2:42 ang halimbawa ng mga nanatili: “At sila’y nanatiling tapat sa turo ng mga apostol, sa pagsasamahan, sa pagpuputol-putol ng tinapay, at sa mga panalangin.” Ang debosyon ay nagpapahiwatig ng priyoridad. Binibigyan ng oras ng tao ang pinahahalagahan niya.

Ang pagbaba ng pagdalo ay hindi lang isang estadistikang pangkultura. Ito ay usaping espiritwal. Hindi pinapalitan ng pagtitipon ang pananampalataya, ngunit itinuturing ito ng Kasulatan bilang konteksto kung saan ang pananampalataya ay pinatatatag, sinusubok, at pinalalakas. Ang panawagan ay hindi para pilitin ang mga tao pabalik sa mga upuan, kundi upang tawagin silang bumalik kay Cristo at sa isa’t isa.

Gaya ng sinasabi sa Hebreo 10:25, nagtitipon tayo “lalo na ngayong nakikita ninyong nalalapit na ang Araw.” Habang papalapit si Cristo, mas lalo itong nagiging walang saysay na maglakad nang mag-isa.

Manatiling nakapokus sa biyaya. Huwag ninyong hayaang nakawin ng mga huwad na guro ang inyong karapatang mag-isip ng doktrina.

Binuong may tulong ng AI. 

(Kung gusto ninyo ng karagdagang impormasyon, bisitahin ninyo kami. May pagtitipon kami sa Dahat, kada Linggo, kada 1:00-3:00 pm. Sana manampalataya kayo at kita-kita tayo.

Isang mahalagang paalala: ang mga blogs na ito ay personal kong opinyon at eksposisyon; hindi ito opisyal na pananaw ng Partido Christian Bible Church. Kung nais ninyong malaman ang kanilang opisyal na posisyun, magtanong kayo sa mga matanda ng simbahan. Ang Nieto Bible Page ay isang hiwalay na ministri mula sa PCBC at independiyente rito. Nakikipagtipon ako sa PCBC, pero may personal akong kumbiksiyon sa mga bagay. Bagama't miyembro (muli) ako ng teaching and ruling leadership ng PCBC, anumang mabasa ninyo rito ay hiwalay sa kanila. Anumang nasusulat ay aking pananagutan. 

Kung nakatulong sa inyo ang mga blogs na ito, mangyaring pasubscribe at pashare sa iba. Ibahagi natin at ikalat ang mga Salita ni Cristo at ang libreng biyaya ng Diyos sa lahat ng dakong Filipino ay lenggwahe. Salamat po.)

Download for free:

The Epistle of James https://faithalone.org/ebooks/santiago/

The Epistles of John https://faithalone.org/ebooks/ang-epistula-ni-juan-isang-maikling-komentaryo/